(door Bernard Evengroen)
Met veel spelers die voor het eerst in de KNSB-competitie spelen, zijn we ingeschreven in de nieuwe 7e klasse van de KNSB-competitie die dit seizoen voor het eerst bestaat. In totaal hebben we een team met 8 jeugdspelers van de woensdagjeugd. Dit is aangevuld met Nino, Jonathan, Jeroen en ik. Deze eerste ronde werden invallers gevraagd bij het 2e team, dus er waren wat wisselingen in de opstelling. Uiteindelijk zijn we naar Brabant afgereisd met 7 jeugdleden, voor wie dit een nieuwe ervaring was. Alleen Levi bleef thuis.
Hopend op een mooie ervaring en met een kleine angst dat het op een desillusie uit zou draaien begonnen we de wedstrijd. Na een klein uur stond Maxim al naast me met de vraag wat hij moest doen als hij klaar was. Niet binnen al te korte tijd sloot ook Mart zich bij hem aan. Op andere borden werd langer gevochten, maar de punten vielen vrijwel allemaal onze kant op. Bij het afscheid van de tegenstander werd het compliment gegeven dat we als club een mooie groep talenten hebben.
Bord 1: Bernard Evengroen vs Jan-Pieter de Vries
Bernard: In een voor mij onbekende opening, kwam ik erg actief te staan. Naast een mooi loperpaar had zwart ook een zwakke a-pion waar ik op kon spelen. Toen ik daar gebruik van wilde maken, zag ik in mijn poging over het hoofd dat ik een belangrijke centrumpion weggaf. Met de activiteit was er wel compensatie voor die pion, maar het voordeel was weg. Om die activiteit waar te maken, moest ik blijven drukken op de damevleugel met die zwakke a-pion van zwart. In dat proces verloor ik tussendoor nog een pion, maar moest mijn tegenstander een stuk geven voor de inmiddels vergevorderde vrije b-pion.
In deze stelling speelde ik 35. Ta8 Pxb7 36. Ta7 Kg6 37 Pxb7. Vervolgens was het de vraag of het me zou lukken om een pion op het bord te houden en of ik de zwarte pionnen wel kon tegenhouden. Al vrij snel bleek dat ik geen mogelijkheid had om een pion op het bord te houden en over het tegenhouden van vrijpionnen heb ik me ook geen zorgen gemaakt. Bij het slaan van mijn laatste pion was het enige voordeel dat de zwarte koning onhandig aan de rand stond. Ik kon mat dreigen, wat op verschillende manieren te verdedigen was, maar mijn tegenstander koos de verkeerde optie, waardoor ik toch nog won.
Bord 2: Sam Torn vs Paul Smulders
Sam: In deze partij speelde ik met zwart en mijn tegenstander opende met 1. d4. Ik antwoordde met 1. … Pf6 en maakte me klaar voor een positionele partij. Na 2. c4 e6 3. Pc3 Lb4 4. Dc2 O-O kwam ik terecht in een klassieke Nimzo-Indiër, een opening die ik graag speel, hoewel de zet 4. Dc2 ietwat onbekend voor me was. Ik rokeerde en de partij zette zich voort met 5. Pf3 d5 6. e3. Ik overwoog in deze stelling om alvast c5 te spelen, maar vond dat 7. a3 mijn loper wat zou irriteren, dus stelde ik de zet nog even uit; normaal ontwikkelen met 6. … Pbd7 zou het worden. Mijn tegenstander speelde 7. Ld3, waarna ik opmerkte dat 7. … dxc4 8. Lxc4 zijn loper nog een keer zou doen bewegen. Ik kon, zo redeneerde ik, daarna met a6 en b5 de loper nog een keer wegjagen en zelf een loper op b7 krijgen, wat me wel aansprak (ik ben erg gesteld op gefianchetteerde lopers). Dus pakte ik (met c5 nog steeds op mijn bucketlist) de pion op c4 en met 8. Lxc4 a6 9. O-O b5 10. Le2 Lb7 kwam ik (naar ik meende) soepeltjes uit de opening het middenspel in. Dit tevreden gevoel verdween echter toen mijn tegenstander 11. a3 speelde en ik ontdekte dat na … Le7 de intimiderende zet e4 mogelijk was! Dit moest ik natuurlijk voorkomen; zoveel ruimte voor wit voelde net een beetje ongemakkelijk (mijn paard op f6 begon te zweten van het idee alleen al). Er was maar één optie: reageren met 11. … Lxc3 om zo een witte verdediger van e4 weg te halen. Ik zei mijn dierbare loper vaarwel en verwerkte dit verlies terwijl het spel doorging met 12. Dxc3 Pe4 (zet ‘m op, paard, jaag die dame eens flink weg) 13. Dc2. In deze stelling aangekomen merkte ik helaas niet op (wellicht door het dramatische heengaan van mijn loper) dat de zet 13. … c5 klaar was om gespeeld te worden; ik telde mijn paard op e4 niet mee als verdediger en speelde in plaats daarvan 13. … Tc8. c5 zal straks wel komen, zo dacht ik, maar mijn tegenstander dacht daar anders over. 14. b4 werd gespeeld, ik sperde mijn ogen wijd open (ik had de zet nog geeneens overwogen), en mijn c-pion keek me berispend aan. Dat arme pionnetje had geen toekomst meer, en mijn droom van het pakken op d4 was vervlogen. Ik had een ander plan nodig, een lekker agressief plan als het even kon, want mijn c-pion was nu in zo’n erbarmelijke staat dat hij een langzaam eindspel, denk ik, niet zou overleven. Ik reageerde daarom met 14. … f5, dat was tenminste een pion die een spannend leven zou leiden. Het plan achter deze zet was om uiteindelijk Tf6 naar g- of h6 te spelen, gevolgd door Dg5. Inmiddels was mijn tegenstander blijkbaar een beetje jaloers geworden op mijn prachtloper op b7 en speelde 15. Lb2. Hoewel hij nu ook een sterke loper had, kon ik nu 15. … g5 spelen, het paard op f3 wegjagen en zo mijn agressieve plannetje ten uitvoer brengen. En inderdaad, na 16. Pd2 Pdf6 had mijn dame bijna vrij baan naar het veld g5. Mijn tegenstander speelde echter de brutale zet 17. Lf3, die mijn paard op e4 direct aanviel. Hoe durfde hij! Snel speelde ik 17. … g4 en de loper pakte met 18. Lxe4 mijn paard. Niet bijster onder de indruk speelde ik 18. … Pxe4 en verving zo het gevallen stuk. Maar ook dit paard werd geslagen met 19. Pxe4, en nu volledig paardloos pakte ik met 19. … Lxe4 het materiaal terug.
Hierop speelde mijn tegenstander 20. Dc3. Heel stilletjes deed hij het hoor, maar ik had hem wel door: hij wilde d5 en Dxg7 spelen, de schoft! Hij moest niet denken dat hij zo eenvoudig zou kunnen winnen; ik speelde 20. … Df6 om te verdedigen. Na een lange tijd nadenken werd 21. Dd2 gespeeld, nogmaals een sluwe zet. d5 was natuurlijk weer het plan, wat mijn dame en mijn e-pion zou aanvallen. Om dit te voorkomen trok ik mijn dame terug naar d8, en tot mijn verbazing (en verontwaardiging) speelde mijn tegenstander gewoon nogmaals Dc3! Ik speelde weer Df6, en na nogmaals een sluwe Dd2 van wit wist ik het: dit soort sluwe plannetjes en slimme streken zouden niet beloond moeten worden met een enerverende schaakmat. Een remise moest het worden. En inderdaad, de stelling werd herhaald en de partij eindigde. Mijn loper wordt nog steeds herdacht.
Bord 3: Yoran van Meijeren vs Sven Steens
Yoran: Ik kwam met wit in deze Siciliaan al snel met een pion extra uit de opening, die mijn tegenstander had gegeven tegen meer ontwikkeling. Die ontwikkeling bleek echter niet genoeg te zijn in het middenspel waar ik een paard veilig op e6 wist te krijgen en na een aantal stukkenwisselingen nog een pion kon meenemen. Het eindspel was daarna snel voorbij toen er ook nog onder forse druk een paard verloren ging.
Commentaar van Bernard: “Het eindspel dat Yoran beschrijft is hierboven te zien. In de eerste training van het seizoen hebben we het gehad over sterke paarden. Het paard op d4 komt zoals Yoran schrijft van e6 en gebruikt meerdere sterke velden om totale controle over de stelling te houden en uit te breiden. Vanuit de diagramstelling volgde: 26. g4 Lg7 27. Pc6 Tb7 28. Pb4. In de partij verdween al snel de a-pion van het bord en werd de witte loper actief gemaakt.”
Bord 6: Eddy Jongenelen vs Sofie Hagedoorn
Hierboven is de stelling van het beslissende moment in de partij van Sofie. De partij ging verder met 14. … Pb4 15. Lg2 Pc2 16. Kd1 Pxa1. Wit had de mogelijkheid om met 15. Ke2 materiaalverlies te voorkomen. Het herkennen van de open a8-h1 diagonaal had nog beter uitgebuit kunnen worden met 14. … Pxd4. Sofie zelf schrijft:
Het was een leuke partij. Mijn tegenstander speelde mijn favoriete opening voor wit, het damegambiet. Het stond best lang gelijk, alleen door een paar positionele misstappen en een blunder won ik uiteindelijk.
Bord 7: Jesse van den Berg vs Martin Hessels
Jesse brak vanuit de opening de koningsstelling van zwart open. Om dat kracht bij te zetten werden zowel e- als f-pion geofferd, wat zwart een sterke pion op f2 gaf. De koning stond nu wel echt heel erg op te tocht.
Zwart aan zet in de stelling hierboven speelde 30. … Txh1. Jesse zag waarschijnlijk dat 31. Txh1 Tg1 een aflopend verhaal was en besloot 31. Txf2+ Lxf2 32. Dxf2+ te spelen. De partij eindigde met mat na 32. … Dg6 33. Dg3 Kh7 34. Dh4 Kg7 35. Dh6#.
Bord 8: Roel Oosterling vs Safouane Hamdaoui
Safouane: De partij ging in het begin gelijk op totdat mijn tegenstander een fout maakte bij zet 11. Vanaf dat moment wist ik eigenlijk wel dat ik gewonnen stond. Ik moest altijd nog wel goed kijken maar dat lukte gelukkig wel. Voor de rest toen de torens van het bord afkwamen dacht ik ook nog: hier moet ik oppassen, hij heeft nog een kans. Alleen later raakte hij ook zijn paard kwijt. Toen was het slechts een kwestie van tijd. Al met al een hele leuke ervaring en ik kijk uit naar de volgende wedstrijden.
In het diagram hiernaast is zwart aan zet en wint materiaal met 11. … Dxb2.
