(door Eelco Naarding)
Op 3 oktober gingen we voor onze tweede ronde KNSB naar Delft, om daar tegen het DSC 3 te spelen. Na de 7.5-0.5 openingsronde waren we nu met het complete basisteam.
De treinreis heen verliep soepel, en we begonnen om 1 uur aan de wedstrijd.
Onze teamcaptain Sjoerd gaf gelijk het goede voorbeeld. Wit was aan een halve aanval begonnen, maar dat kwam nooit echt van de grond. Sjoerd rondde het in deze stelling mooi af met Tc3!! Nu mag wit geen b3 meer spelen, en is de aanval niet te stoppen. Wit geeft een zet later op na Ta3. 1-0.
Bij Frans ging in het Franse middenspel wat fout. Nadat de d4 pion verloren ging had zwart meer ruimte, en zijn tegenstander maakte hier handig gebruik van, met mat op zet 34 tot gevolg. 1-1.
Scott kwam in een siciliaan goed uit de opening. Wit had een pion op a5 gezet en de dame stond die erg passief te verdedigen, dus een koningsaanval had goede kans van slagen:
Volgens de computer is hier nog niks aan de hand, maar wit moet wel heel precies verdedigen. Dit viel niet mee, en gedurende de aanval verloor wit steeds meer materiaal en gaf na 32 zetten op met een kwaliteit en twee pionnen minder. 2-1.
Jan had al flink wat ruimte gepakt met z’n pionnen over het bord heen toen zijn tegenstander lang rokeerde. Dit zag er erg dubieus uit, en Jan wist dit goed af te straffen.
Een paar zetten later, stelling na 16… c5. Hier offerde Jan een kwaliteit met 17. axb5 cxb4 18. bxa6! bxa3 19. Pb5 Db6 20. axb7+ Kxb7. Dit was niet te meer te stoppen, en een paar zetten later stond zwart mat. 3-1.
In een vreemde opening die een beetje op een London ging lijken, kwam Auke er strategisch goed. Maar zoals dat in Londons mij ook vaak vergaat, onderschatte hij het initiatief van zijn tegenstander tegen de koning.
Stelling na 23. Dg2, met b5 komt zijn tegenspel net op tijd. Na het partijvervolg 23. … b5 24. g5 b4 25. gxh6 bxc3 26. hxg7 cxb2 27. Th3 Dxg7 28. Tg3:
houdt hij het voordeel met f6! De b-pion is uiteindelijk te sterk. In zijn eigen woorden, een leuke spannende partij. 4-1.
Kees z’n partij verliep prima… tot de 23ste zet. Bij een afruiltransactie zag hij een tussenschaak over het hoofd, waardoor hij een stuk verloor. Daarna werden nog een twintigtal zetten doorgespeeld, maar zonder enige kans de nederlaag af te wenden. 4-2.
Mijn tegenstander was naar eigen zeggen niet goed wakker toen de partij begon. Al op zet 11 werkte hij zich flink in de nesten:
Het paard op f3 is op geen enkele manier te dekken, en de pion-structuur gaat stuk. Na het vervolg 12. Lf4 Lxf3 13. gxf3 Ld6 14. Lxe5 Lxe5 15. Pe4 Dh4 16. Pg3 Lxb2 sta ik een gezonde pion voor, doet de loper op b3 weinig, en heeft wit een dubbelpion op de f-lijn. Wit wist me nog een tijd onder druk te zetten, maar dit kon niet lang goed gaan. Dit was de stelling waar wit opgaf, waardoor ik nog steeds een 100% score heb in het eerste KNSB-team. Dat kan niet lang meer goedgaan.. 🙂
Dat was gelukkig de 5-2 voor de teamoverwinning.
Peter was nog als laatste bezig, en had daar het volgende over te zeggen:
Ik kreeg voor het eerst in mijn lange schaakcarieère de Botwinnik-variant van het damegambiet tegen (1.d4 d5 2.c4 c6 3.PF3 Pf6 4.Pc3 e6 5.Lg5 dxc4 6.e4 b5 7.e5 h6 8.Lh4 g5 9.Pxg5 haxg5 10. Lxg5 enz. Ik had die enige tijd geleden nog eens bestudeerd en daarom wilde ik daar wel op ingaan. Ik meende me te herinneren dat op zet 15 de zet Pe4 werd aanbevolen, maar ik zag niet goed hoe het daarna verder moest en daarom ging ik aan het improviseren. Dat gold vanaf dat moment ook voor mijn tegenstander. Na een wederzijds dameoffer (!) kreeg ik een viertoreneindspel met weliswaar een pluspion, maar mijn pionnen waren allemaal geïsoleerd en zwart had actief tegenspel. De partij eindigde dan ook terecht in remise.
Met deze toch mooie einduitslag van 5.5-2.5 voor Messemaker staan we nog steeds aan kop!
