Maandag 24 maart speelden we uit tegen Erasmus 3. Op papier een makkie: onze gemiddelde Elo-rating was 100 punten hoger (160 punten oude rating). Maar we kwamen bedrogen uit. We verloren en flink ook met 5½-2½. Enkele teamgenoten zaten na hun partij vertwijfeld met hun handen in het haar. Normaliter stroomt mijn mailbox vol met mooie partijverslagen, maar het bleef nu opvallend stil. Alleen Zoran wist aan de algehele malaise te ontsnappen, hij won als enige zijn partij. Chapeau voor de spelers van Erasmus 3.
Het zat ons niet mee tegen De Zwarte Pion 1. Zoals hieronder is te lezen lagen er in de partijen vaak winstkansen die verspeeld werden. Uiteindelijk werd op 5 borden verloren, vaak van gelijkwaardige tegenstanders. Alleen Joeri won. Uitslag: 2-6. Om half twaalf vingen onze tegenstanders goedgemutst hun lange thuisreis aan.
Bord 1: Eelco Na een tricky opening waarin ik veel te veel tijd gebruikte, kwamen we in deze stelling:
Wit heeft de open lijn, maar de computer geeft een klein voordeel aan zwart door het spel op de damevleugel. Ik vond de juiste voortzetting met Rb8 en Ba8, en een paar zetten later waren we hier:
Hier ging mijn tegenstander goed te fout in. Hij wilde het paard afruilen op e4, maar geeft mij hier de kans om 25…c3! te spelen, met een totaal gewonnen stelling als gevolg. Ik had helaas nog maar rond de 5 minuten op de klok, en ik dacht dat er na 26. Bc2 niet zoveel aan de hand was. Na 26… b3!! was het vrijwel klaar geweest.
Na de volgende zetten 25… bxa3 26. bxa3 Rb2+ (26… c3! was alsnog winnend geweest! ) 27. Kf3 Nxe4 28. Kxe4 c3 29. Rc4 Rb3 30. Rxa6 Rd8 31. a4 Ra3 32. Ra7 zat ik wel behoorlijk in de problemen:
Ik speelde inmiddels op de increment. Wit dreigt nu beide torens op de 7e rij neer te zetten, of mat te zetten als ik mijn toren van de achterste rij haal, of mijn pion te winnen als ik de toren van de d-lijn haal. Met nog 7 seconden op de klok ging ik voor activiteit met 32… c2 33. Rxc2 Rdd3 34. Re2 Rdc3 35. Ra8+ Kg7 36. a5 Rc4+ 37. Kf3 Rca4 stelling:
Nu is het in theorie weer remise, alhoewel wit het spel heeft door de extra pion. Onder grote tijdsdruk beging ik op zet 52 de kritieke fout, en was het eindspel helaas alsnog verloren.
Bord 2: Jeroen In een Hollandse opening kreeg ik met wit ruimte voordeel en initiatief. De waardering liep gaande de partij op tot ca. +1,5. Er waren meerdere goede voorzettingen in het middenspel, maar ik koos een verkeerde voortzetting. Dit resulteerde in een penning waar ik niet meer onderuit kon komen en een stuk en de partij verloor.
Bord 5: Wibo Na wat schermutselingen in de opening was de partij na 16 zetten weer in evenwicht. Voor mijn gevoel stond ik echter niet lekker. Wit begon een aanval op mijn koningsstelling en mijn stukken had ik nog niet echt goed ontwikkeld. Twee paarden en een dame tegen alleen mijn loper was niet prettig en vereiste nauwkeurig spelen. Ook mijn tegenstander merkte dat een doorslaggevende aanval lastig is en overzag een mooie combinatie. Maar de grote druk en complexe stelling bleef met als gevolg 3 opeenvolgende zwakke zetten van mij.
De stelling na 22. Td6-h6?? Ik speelde 22…, d6?? maar had d5 moeten spelen met stukwinst. Er volgde 23.Dg5, Le5? (beter was gewoon dxc5); 24. Pd6, Lf4?? (goed was De7) 25. Th8!. Met een mooi magneetoffer wist mijn tegenstander mijn dame te winnen.
Bord 6: Joeri Lange tijd ging het gelijk op en waren er kansen voor zowel mijn tegenstander als voor mij. Hij wist niet echt door te breken en ik vatte het plan op om op de h-lijn een aanval op te zetten met mijn dame en toren. Dat nam mijn tegenstander een zet te laat pas serieus, waardoor hij in de knel kwam te zitten en een pion verloor. De zetten die volgden kon ik de druk opbouwen, waarna mijn tegenstander uiteindelijk opgaf in deze stelling.
Dit vond ik op het moment zelf een beetje voorbarig, maar mijn tegenstander zag er geen heil meer in. Eenmaal thuis bleek de computer dit met hem eens te zijn, want alhoewel ik slechts één pion voor sta, evalueert de computer deze stelling als een ruime +5 voor wit.
Bord 7: Zoran Tegen Mark Langedijk kwam het Italiaans op het bord. Het werd een mooie, spannende en lange partij waar beide spelers wisselden van aanval. Met het offeren van een pion dacht ik een voordeel te krijgen, maar ik vergiste me en moest nog een pion weggeven. Met een achterstand ging ik aanvallen op de damevleugel en dat leverde me een paard op. Na het afruilen van de dames bleef ik met twee paarden en loper en 2 pionnen tegen twee lopers en 4 pionnen. Er stonden nog 4 minuten op de klok en ik kreeg remise aangeboden.
Bord 8 : Bert Voor mij was het weer een déjà vu partij. Ik kwam met wit spelend weer slecht uit de opening en gaf op kinderlijk eenvoudige wijze een stuk weg. Ik kon nog wel enig tegenspel ontwikkelen omdat mijn tegenstander een zwakke zet deed, maar daarmee won ik het stuk niet terug. De stukken van zwart werkten voortreffelijk samen zodat ik bij de 39e zet hem de hand kon schudden.
Tegen Maassluis 1, het enige team zonder puntverlies, moesten we winnen of gelijk spelen om nog mee te kunnen doen om het kampioenschap. Maassluis 1, voormalig 1e klasser, trad op volle sterkte aan. Het werd een lange, taaie strijd. Om 22:45 uur werd er op 4 borden nog volop gestreden. En pas om 23:20 uur moesten wij ons gewonnen geven. 5-3 verloren. Zoran wist als enige het volle pond binnen te halen. Onderstaand de partijverslagen met weer een paar mooie partijfragmenten.
Jeroen op bord 1
Ik speelde met wit de volgende opening: English Opening: King’s English Variation, Botvinnik System. Dit speel ik regelmatig en gedurende de opening-middenspel speelde het vrij makkelijk. Toch kwam ik in het eindspel minder te staan. Een pionoffer voor aanval leverde niets op.
Na 28. Te7-f7 bood ik remise aan (zie diagram):
Gezien de tijdnood nam mijn tegenstander dit aan, in de analyse heeft wit het echter nog wel moeilijk.
Na 28. .. – TxTf7, 29.PxTf7-Kg7, 30.Pg5 is het alleen maar keepen voor wit. (Ome fritz -2,1). 28. Txh7+ was een betere optie. Na Kg8 speel je dan Th6 en is bv. eeuwig schaak na Kg7 en Th7.
Halverwege de partij kwam ik nog wel een paar keer goed weg bleek in de analyse na de partij. Mijn tegenstander had veel meer gezien dan ik en ik mag niet klagen met de remise.
Eelco op bord 2
Voor mij weer eens een afruilvariant in het Frans. Martin (m’n tegenstander) was verbaasd over mijn vierde zet, dus dat begon alvast goed. Ik miste ergens rond zet 10 een mogelijkheid om het loperpaar te pakken en het voordeel te pakken. Terwijl ik wat onhandig met de stukken aan het schuiven was, deed mijn tegenstander een paar goede zetten op rij:
Diagram: Stelling na 19. Rfe1
Mijn beide paarden kunnen moeilijk weg. Ik voorzag problemen als wit Qb5 kon spelen, dus besloot ik die kant van het bord op slot te (proberen te) zetten met 19. .. c6 .
Martin dacht hier gelijk door te kunnen breken met de b-pion, maar dit kan niet meer nadat zwart ook a6 speelt. Wit heeft nog steeds de teugels in handen, maar mat is voorlopig afgewend.
Diagram: Stelling na 25. .. Nd6
Veel plannen voor wit hier! Re2, Qg2, g3, het ziet er allemaal aantrekkelijk uit. De computer geeft echter de moeilijker te vinden Ne1 en Nd7 als beste opties voor wit (+1.5).
Na 26. g3 Qf5 27. Qg7 N8f7:
zijn de problemen gelukkig voorbij. Wit kan binnen komen met de toren, maar zijn eigen koning is ook open.
36. .. h3+! 35. Kxh3 Qf1+ 36. Kg4 Qxa6 met een gewonnen stelling als resultaat. Al met al is remise een goede uitslag, in het middenspel stond wit beter.
Frank op bord 3
In mijn partij (met wit) gebeurde er in het begin niet zo veel, met wat kleine dreigingen van beide zijden, maar het evenwicht werd lange tijd nauwelijks verbroken. Op zet 31 won ik een pion, maar de computer geeft nog maar een klein voordeel. Een paar zetten later ontstond de volgende stelling na 34 Dd7, …
Hier heeft wit wel een duidelijk voordeel. Zwart speelde 34 …,Lg6. Na 35 De6,.. zou wit zeer goed staan, bijvoorbeeld: 35 …, Dg3; 36 Lf2, Df4; 37 Td3, Tb8 38 Lg3, … enz. Niet allemaal gemakkelijk te vinden, ook niet voor zwart en de beperkte bedenktijd helpt dan ook niet.
Mijn tijd nam snel af en ik speelde na 34 …, Lg6 te snel 35 Dg4, …. De volgende zet, 35 …,Lg5 had ik volledig gemist.
Wit verliest altijd veel materiaal. Ik probeerde nog 36 Ld4, Lxd2; 37 De6, Tf8; 38 Pd7, Df5; 39 Dxe7+, Tf7; 40 Pf6+, Dxf6; 41 Lxf6, Txe7; 42 Lxf7 en wit blijft een stuk achter en verliest de partij. Winst was noodzakelijk voor een gelijk spel van het team.
Wibo op bord 5
Ik kwam goed uit de opening. Op de 11e zet had ik mijn tegenstander een geïsoleerde dubbelpion op de c-lijn bezorgd. Een mooi aanvalspunt. De gehele partij had ik hierdoor het initiatief, maar mijn tegenstander was vindingrijk in het vinden van steeds weer de goede verdediging en allerlei dreigingen.
Uit de partij-analyse bleek dat ik op de twee kritieke momenten té snel mijn voordeel dacht binnen te halen, maar vervolgens verrast werd door mijn tegenstander die hetzelfde materiaal terug pakte, terwijl ik dat door een tussenzet had kunnen voorkomen.
Afgezien van deze twee momenten is de partij binnen de remisegrenzen gebleven, we waren aan elkaar gewaagd!
Mijn les uit deze partij: kijk voordat je de buit binnenhaalt, eerst extra goed of je het voordeel niet direct weer verliest.
Joeri op bord 6
Wit begon met aanvallend spel en zette me onder druk, maar uiteindelijk werden er allerlei stukken geslagen en stonden we beiden zonder enig initiatief tegenover elkaar. Een remise was de logische uitkomst die mijn tegenstander enigszins stimuleerde door een repetitie van zetten voor te stellen, waar ik op in ben gegaan.
Zoran op bord 7
Ik, met wit, ging zoals gebruikelijk vol ten aanval, deze keer met een Kwal en pionoffer tegen de nog onbeschermde Koning op e8.Het leek optisch nog wel te kunnen voor zwart, maar een foutje is zo gemaakt in deze lastige stelling voor zwart, wat ook gebeurde.Ik kon afruilen naar een eindspel van Dame + Loper tegen 2 Torens en won daarna vrij gemakkelijk de partij.
Significant detail: Er was nog wel een onregelmatige zet van zwart, waar de Zwarte Koning 1 zet lang schaak bleef staan, maar dat had feitelijk geen invloed op het resultaat van de partij.
Bert op bord 8
Ik kreeg met zwart een onregelmatige damepion op het bord, dat uiteindelijk nog het meest ging lijken op dame-indisch. Tot in het middenspel ging alles gelijk op. Wit begon met een centrumaanval, maar vergat dat ik een vastgezette toren tegen een loper kon winnen. Een volle kwaliteit voorsprong dus; zou voldoende moeten zijn voor de winst. Wel kreeg wit een sterk paard op e5 en daar ik alleen de zware stukken nog had, was het moeilijk dit paard te verdrijven. Door te voorzichtig spel verloor ik steeds meer het voordeel van de materiële voorsprong. Uiteindelijk kon mijn tegenstander een koningsaanval beginnen en in de opkomende tijdnood besloot ik de kwaliteit terug te geven. Met alleen 5 pionnen en twee zware stukken op het bord zag het er remiseachtig uit. Wit ging nog even door met de mataanval die ik eenvoudig kon pareren. Totdat ….. ik met een damezet het bedreigde matveld losliet. Een blunder van de bovenste plank. Mijn tegenstander gaf ruiterlijk toe dat het resultaat niet beantwoordde aan de kwaliteit van de partij.
Onze overwinning van 6-2 ziet er overtuigend uit, maar lange tijd was dit zeker niet het geval. Met onze overwinning staan we in de bovenste helft en we hebben reeds twee van de sterkste ploegen als tegenstander gehad. Volgende wedstrijd spelen we uit tegen Maassluis 1, de ongeslagen koploper.
Onderstaand de partijverslagen met de kritieke momenten.
Rob:
Mijn tegenstander opende met de London waar ik een snelle c5 en Db6 speelde zodat de dames van het bord gingen, ik een dubbelpion op de b-lijn kreeg en een open a-lijn. Het is de bedoeling dat wit een probleem krijgt over de a-lijn en dat gebeurde ook zo’n 40 zetten later toen mijn koning via die kant zijn stelling kon binnendringen. Ondertussen had ik in het middenspel verzuimd de standaard opmars b5-b4 te spelen zodat die kant vooralsnog gesloten bleef. Mijn tegenstander speelde snel en daardoor ook oppervlakkig: ik kon een stuk winnen en gaf even later een kwaliteit terug, zodat ik met een oppermachtig loperpaar en toren tegen twee torens in een nog redelijk gesloten stelling de winst moest zien binnen te halen. Toen hij niet secuur verdedigde kon ik met mijn koning zijn stelling binnen wandelen en de pion op b2 ophalen, waarmee de partij beslist was.
Jeroen:
Sinds lange tijd speelde ik weer eens King’s Indian Defense, Deferred Fianchetto Variation: 1.d4 Nf6 2.c4 g6 3.Nc3 Bg7 4.e4 d6 5.g3. Een variant die ik jaren geleden met enige regelmaat speelde. Zwart schoot in de opening een “bok” , waar ik op zet 9 reeds twee lichte stukken voor een toren en pion kon afruilen (volgens Ome Fritz +2,5). Hierna speelden we beide niet de meest optimale voortzetting. Zwart miste geforceerde dameruil en ik miste mat of damewinst:
Stand na 18de zet van zwart d6-d5:
Na 19. Pf6+ is het meteen uit: ofwel damewinst na 19. ..- Kh8 of mat na 19 .. – exf6, 20. Dxf6 gevolgd door 21. Dg7#. Ik speelde echter 20.Pg5 en ik verloor nog een pion, waardering -1. Later nam ik het remiseaanbod na de 29ste zet van zwart (Dd8-d7) aan.
Eelco en Ivar stonden op dat moment op winst en de overige borden ongeveer gelijkwaardig. Een plan wat ik nog overwoog was h5 of g4, met voordeel voor wit (ca. +1,6) al zag ik niet direct hoe daarna verder te gaan.
Eelco:
Ik kreeg een exchange French op het bord. Yech! In een poging daar nog iets van te maken besloot ik lang te rokeren, en een pionnenstorm te beginnen. Na wat passievere zetten maakte mijn tegenstander op zet 17 zijn kritieke fout. Stelling na 17. g3:
Hij dacht dat dit te overleven was, maar na 17… Pxh3+ 18. Kh2 Lg4 19. Dg2 h4 20. f3 hxg3+ 21. Dxg3
Hier kan je de dame winnen. Met een korte maar leuke variant won ik de dame voor een stuk en mijn tegenstander gaf op.
Frank:
Ik speelde met wit en na een Caro-Kann had ik lange tijd een licht voordeel. Ik kwam een pion voor en kon nog een kwaliteit winnen. Dit ging wel ten koste van mijn sterke loper en na lang twijfelen besloot ik toch maar de kwaliteit te nemen. Mijn loper voorkwam dat het zwarte paard in het spel kwam en nadat deze loper weg was, kreeg het paard veel meer spel dan ik had voorzien. Overigens zou mijn engine ook voor de kwaliteit gaan. Na nog wat onnauwkeurige zetten van mij ontstond de volgende stelling:
In deze stelling na 31 …Pe4 speelde ik 32 De2. Ik was hier terecht bang voor 32 ….d3+, waarna ik 33 De3 van plan was met het idee dat het na 33 ….dxc2; 34 Dxc5 Pxc5 het nog wel mee zou vallen. Beter is echter 32 …, d3+ 34 De3 d2!! waarna wit minimaal een stuk achter komt. Wit moet in de diagramstelling al 32 Txe4 spelen, waarna de stelling ongeveer in evenwicht is. 32 Dh4 helpt ook niet, dan volgt nl. 32 ….d3+ 33 Kh1 g5 !!, de dame moet dan f2 blijven verdedigen om stikmat te voorkomen en na 34 fxg5 fxg5 moet wit de dame geven voor het paard en de loper, maar dat loopt vast niet goed af. Ook 32 Df1 en 32 Df3 zijn onvoldoende. Gelukkig begon bij beide spelers de bedenktijd hard af te nemen. Er werd geen 32 De2 d3+ gespeeld, maar 32 De2 f5 33 Dc4, waarna zwart het onnauwkeurig speelde en ik vrij snel won.
Ivar:
Mijn tegenstander begon met 1.d3, waardoor ik gelijk in de verwarring schoot. Tactisch gezien geeft Stockfish mij dan ook een lange tijd een punt achterstand. Ik wist wel iets meer ruimte te pakken, maar al het spel zat aan mijn damekant terwijl we tegenovergesteld gerokeerd waren. Ik probeerde in de volgende stelling een outpost voor mijn paard te maken om vervolgens te kijken of ik de koningskant open kon werken.
Na een aantal zetten om beide lopers actief te maken maakte hij de curieuze keuze om b4 te spelen en lopers af te ruilen op d4, waarna mijn c-pion kon gaan lopen. Hierna was het snel afgelopen door een torenruil en daaropvolgend het vastzetten van zijn dame:
Dit is afgemaakt met: 28.Dc1 Dc3 29.Kg2 f6 30.Pxe6 Df3+ 31. Kg1 Qd1.
Wibo:
Tijdens de partij kwam mijn tegenstander mij al bekend voor. Thuis bleek dat wij elkaar ook al eens in februari 2011 hadden getroffen. Gelukkig was deze partij een stuk beter dan destijds. 😊 In een gelijkopgaande strijd had volgens Fritz soms de een, dan weer de ander een licht voordeel. Kansen hebben we niet gemist, wel enkele zwakkere zetten waar dan de ander geen voordeel uit wist te halen. Mijn tegenstander gebruikte veel bedenktijd en dat werd hem noodlottig op de 34e zet. Hij speelde f7-f5 maar had over het hoofd gezien dat ik deze ook en passant kon slaan. Vervolgens stortte zijn stelling ineen en 4 zetten later ging hij door zijn klok heen.
Zoran:
Met de witte stukken op bord 7 ging mijn tegenstander in de aanval met damegambiet als opening. Deze opening past helemaal niet bij mij als ik met zwarte stukken partij begin. Afruilen van pionnen op d-lijn gebeurde binnen paar zetten en toen begon de opening van grote stukken en bij zet 9 waren alle grote stuken al in het spel.
10. h3….. Bij deze zet had ik veel tijd gebruikt om te beslissen of offeren met 10…Lxh3 goed was. Na 10….Lxh3 11.gxh3 nam ik de verkeerde beslissing: er moest 11…Dxh3 gebeuren in plaats van het gespeelde 11….Pe4. Na afruil van de lopers kreeg ik de volgende stelling waarin de coupter zegt dat wit +3,2 staat.
Bij deze stelling zag ik dat mijn pionnen nog niet ontwikkeld zijn, dat de rokade nog niet is gedaan en dat er te weinig stuken in het spel zijn om een goede en gezonde aanval door te zetten. Ik deed nog 7 zeten en toen was voor mij er nog maar één optie overgebleven en dat is de handdoek in de ring gooien.
Bert:
In een Franse opening speelde ik de doorschuifvariant, iets wat ik normaal nooit doe. Het werd een partij van rustige opstelling, waarbij volgens Fritz het evenwicht nooit werd verbroken. Volgens de machine had ik op de zestiende zet een veelbelovende koningsaanval kunnen opzetten, maar ik besloot via een offer van paard tegen twee pionnen op de damevleugel een doorbraak te forceren. Na twee zetten kwam ik er achter dat dit bepaald geen succes was. Ik kon via een zetherhaling alsnog de veilige remisehaven bereiken en op de 19e zet werd de vrede getekend.
Tegen RSR Ivoren Toren 2 hebben we na een lang gevecht 4 ‐ 4 uit de strijd gesleept. Gelukkig, want vorig seizoen verloren we 3x met 3,5‐4,5.
Op half elf stonden we nog met 3,5‐0,5 voor, maar tegen half twaalf was het inmiddels 3,5‐3,5. In een nerveus einde wist Frank gelukkig het laatste halfje binnen te slepen.
Hieronder alle verslagen.
Bord 6: Eelco
Na een rustige opening en middenspel dacht mijn tegenstander met zijn dame achter mijn koning een goede aanval te hebben. Dit viel tegen, mijn koning had een mooie schuilplaats op h5.
Vervolgens kon ik met mijn koningin ook aanvallen. Vlak voor het einde was dit de stelling na Df2 (ik had zwart):
De witte koningin zit helemaal vast! Als ze wegloopt, speelt zwart ..Kg6#!
Hierna viel zijn stelling uit elkaar. Ik miste 1 zet eerder (dus in plaats van Df1-f2) het mooie ..Bh3! met directe winst (goed gezien Wibo!), maar wit kan ook na Qf2 niks meer.
Bord 1: Rob
Ik kan alleen maar met veel ongenoegen naar mijn partij kijken. In een damegambiet speelde ik met de geïsoleerde d-pion , een stellingstype waar ik me thuis in voel. Ik kwam geweldig te staan, had de 7e lijn met mijn toren en hoefde alleen maar de yorens te verdubbelen om dan mijn voordeel te incasseren. In plaats van deze vanzelfsprekende zet, speelde ik mijn loper waardoor mijn toren ingesloten raakte en ik de kwaliteit moest geven. Ik kwam in een kansloos rindspel terecht, dacht nog even een vesting te maken, maar kreeg dit niet voor elkaar. Een zuur verlies voor het team.
Bord 8: Bert
Met zwart speelde ik de franse opening. De partij ging gelijk op, maar mijn tegenstander begon met een koningsaanval. Ik kon deze opvangen, ten koste van veel bedenktijd. Mijn tegenstander beging een fout door twee lichte stukken tegen een toren te ruilen. Hierna kon mijn witveldige loper (vrijwel altijd een passieve loper in deze opening) een heldenrol spelen bij de vorming van een egelstelling. Volgens de engine kwam ik daarna veel beter te staan. Ik kon nu met mijn toren actief naar de damevleugel, maar helaas kon ik mijn partij niet meer afmaken omdat mijn vlag viel. Bij het naspelen bleek mijn tegenstander bang te zijn voor pionverlies, waardoor herhaling van zetten de remise zou veroorzaken. Ik had deze pion echter nooit willen slaan omdat dit tot torenruil zou leiden waarna mijn tegenstander dan met zijn toren actief op de damevleugel zou gaan opereren.
Bord 2: Jeroen Eijgelaar
2 jaar geleden speelde ik als invaller in het 1ste ook tegen Zoran Ristanovic. Het werd toen een knots gekke partij met 2 kwaliteitsoffers en eindigde in remise.
Nu kreeg ik pardoes een kwaliteit in mijn schoot geworpen en in onderstaande stelling besloot ik tot een dame-offer welke de partij beëindigde.
Bord 5: Ivar
Ik had een op het oog mooie partij die uiteindelijk de tegenstander dwong om een paar cruciale zetten te vinden, waarvan hij er een heeft gemist in tijdnood. Ik maakte een slordigheid in het duwen van mijn pionnen aan de dames kant, waardoor ik terughoudend moest gaan spelen. Echter kreeg ik door een fanatieke aanval van mijn tegenstander de kans om druk terug te geven met een juist getimede f4 en f5.
Bord 4: Frank
Ik speelde een knotsgekke partij waarbij beide spelers opgelegde winstkansen volledig vergooiden. De grootste winstkansen zaten in de tijdnoodfase en we hadden/ namen niet goed tijd om het door te rekenen, maar dat is niet altijd een excuus.
We hadden tegengesteld gerokeerd, dus alle kansen voor boeiende aanvallen en die kwamen er ook. Ik kwam slecht uit de opening en mijn tegenstander zette een aanval op mijn koningsvleugel op en ook ik ging op jacht op de vleugel waar zijn koning stond. Het werd een rollercoaster met veel plussen en minnen volgens de engine.
Stand na 39. Dc2.
Bord 3: Joeri
Op bord drie was de hele partij redelijk scherp, waarbij ik uiteindelijk verliezend kwam te staan. De stelling die we achteraf met een aantal Messemakers nog even hebben geanalyseerd staat hier op het bord met wit aan zet.
Ik had nog drie minuten op de klok en koos ervoor om een kwaliteit weg te geven en te kijken of er nog een remise in zat. In de analyse vroegen we ons af of ik hier mijn dame had kunnen offeren voor een paard, een toren en een vrijpion. De computer is niet onder de indruk van dat idee, maar achteraf gezien zou dit wellicht nog tot praktische kansen hebben kunnen leiden. In de partij hebben we nog 12 zetten doorgespeeld voor de vorm, waarna ik opgaf in een uitzichtloze situatie.
Bord 7: Wibo
Al op de 5e zet gaf ik zomaar mijn e-pion weg. Ik verwisselde 2 zetten in een scherpe variant waaruit ik opmaakte dat ik te maken had met een sterke tegenstander.
Vervolgens pende ik met De2 zijn paard en dreigde met paardwinst. Vanzelfsprekend ontpende hij met De7. Daarna forceerde ik hem met mijn paard tot zettenherhaling.
Remise dus na 10 zetten. Bij de nabespreking zagen we niet direct goede alternatieven voor zwart, thuis Fritz natuurlijk wel.
Maandag 11 maart moesten wij aantreden tegen koploper WSV/Internos 1. Zij hadden alles gewonnen en wij stonden op de 7e plek. Na zo’n 2 uur spelen keken bij tegen een achterstand van 1,5-2,5 aan. Vervolgens won Albert-Jan, speelde Rob remise en moest Zoran de koning omleggen na een moeilijk eindspel met ongelijke lopers. 3-4. En toen werd op bord 8 in de tijdnoodfase door Ruud gevochten voor het laatste punt. Het waren bloedstollende 20 minuten. Vrijwel alle spelers stonden om Ruud en Albert Prins heen. Probeer dan maar eens het hoofd koel te houden. Maar dat lukte Ruud, hij haalde het volle punt binnen waardoor we zowaar gelijk speelde tegen de koploper. Het illustreert ook weer eens dat de krachtsverschillen klein zijn in deze klasse. Onderstaand enkele partijverslagen.
Rob (bord 1)
Ik speelde op bord 1 met zwart, hij speelde het Morra gambiet vertraagd (met eerst Pf3 en daarna pas c3). Ik kende de opening beter dan hij, bleek. Na zet of 10 had hij een half uur nagedacht en ik enkele minuten. Dat haalde ik weer in bij een beslissing mijn geofferde pion terug te nemen of te spelen op ontwikkeling. Ik koos na 25 minuten denken voor het eerste waar ik tijdens de partij ontevreden over was, maar waarvan de computer zegt dat het goed is. We kwamen in een rustig eindspel terecht waarbij ik mijn voordeel door wat mindere zetten weggaf en zelfs nog even moest oppassen. Maar nergens werd de remisemarge overgegaan dus remise was de terechte uitslag.
Bert (bord 3)
Met zwart kwam ik in een gambiet van de Franse opening die ik niet kende. Volgens Fritz speelde ik de opening goed, maar op de twaalfde zet ging ik riskant door. Mijn intuïtie zei me dat de zet niet goed was, maar ik zag niet in waarom. Dat maakte mijn tegenstander mij op de 14e zet duidelijk. Mijn zwakke antwoord op deze zet deed me de das om en kon ik de koningsaanval niet doorstaan. Op de 25e zet was het afgelopen. In het vervolg toch maar meer op mijn intuïtie vertrouwen? Maar in ieder geval fijn dat we als team een punt hebben binnen gesleept.
Wibo (bord 5)
Mijn tegenstander speelde met wit een opening die ik ook regelmatig speel, maar met een gefianchetteerde loper op g2. Lange tijd ging het gelijk op, maar vanaf de 16e zet kreeg mijn tegenstander stapje voor stapje meer voordeel met zijn pionnenaanval op mijn koningsstelling. En zoals zo vaak leiden onder grote druk kleine onnauwkeurigheden uiteindelijk tot verlies. Ik wist nog wel mat af te wenden, maar dat ging ten koste van twee verbonden vrijpionnen. Vervolgens gaf ik zomaar nog een stuk weg. 0-1. Maar het was wel leerzaam om ‘mijn’ opening eens met zwart te spelen.
Dinsdag 06 Februari 2024. Na een korte zoektocht is het gelukt om een team samen te stellen voor de uitwedstrijd tegen Pascal 1 in Papendrecht. Tegen de harde wind in en tussen de buien door op naar Papendrecht tegen een sterke tegenstander die op nummer 2 stond. Alle informatie die we hadden over Pascal had geen invloed op ons enthousiasme. Na ongeveer een half uur in de auto kwamen we op onze bestemming. Na een korte pauze konden we beginnen, het was acht uur.
Om 20:30 uur hadden we ons eerste punt al binnen. Onze invaller Johan, wonderkind van de externe competitie, wist met de Weense opening in 14 zeten een punt voor ons binnen te halen.
Op bord 8 had onze speler moeite met de opening en dat was zichtbaar bij het gezicht van Ruud. Hij deed alles op alles om de slechte opening recht te zetten, maar het was snel zichtbaar dat Ruud zijn koning moest neerleggen. Stand 1-1,
De eerste twee borden, met Frank op bord 1 en Leslie op bord 2, hebben lang gestreden om punten binnen te halen. Bij Frank was het niet gelukt, maar Leslie wist de stand weer in balans te brengen. Stand 2-2.
Bert stond goed na de opening, maar zijn tegenstander wist de verdediging te breken en Bert moest zijn koning neerleggen. Stand 2-3.
De borden 5 (Eelco Naarding met de witte stukken) en 6 (Zoran met de zwarte stukken) hebben een lange strijd gestreden. Eelco kwam met winst uit een mooie combinatie en bracht de stand naar 3-3. Wat Eelco wel lukte is Zoran na een lange strijd niet gelukt. Hij had initiatief en aanval, maar maakte een grote fout. Opgeven was voor Zoran de enige optie en het team stond zodoende weer een punt achter (3-4).
Ivar speelde op bord 4 een lange partij. Met één minuut op de klok en twee lopers tegen de koning in het voordeel van Ivar waren de druk en de snelheid te groot voor hem en werd de partij remise na meer dan 80 zetten. Aldus ging de wedstrijd met minimaal verschil verloren.
Zie hieronder de partijen van Johan Slobbe en Leslie Tjoo.
Johan Slobbe (bord 7) Op inhuurbasis kon ik op positie zeven het veld betreden.
1. e4 e5 2. Pc3 Pf6 3. f4 Pc6!?
De opponent doorzag niet dat er zo vroeg een probleem kon ontstaan. “Je gaat het pas zien als je het door hebt.”
4. fxe5 Pxe5 5. d4 Pg6 6. e5 Pg8
Het paard moet terug in de stal en ik heb een flinke voorsprong in ontwikkeling. “Kijk, als ik iets eerder begin te lopen dan een ander, dan lijk ik sneller.”
Met zwart kwam ik vrij goed uit de opening. Ik kreeg aanvalskansen die ik echter niet optimaal benutte, maar ook mijn tegenstander wist niet steeds de beste verdediging te vinden. Op de 23 zet ontstond onderstaande stelling :
Wit speelde hier 23.f4? en na 23…. exf3 24. Lxf3 zag ik mijn kans schoon en speelde 24…. Lxh3!
Wit antwoordde met 25. Ld5 +? ( mijn oude Fritz 6 geeft aan dat 25.Dxh6 de beste zet is, maar zwart houdt dan nog steeds duidelijk voordeel), waarna ik met 25… Le6+ het schaak met een aftrekschaak kon blokkeren. Na 26. Kg1 speelde ik 26…. Lxd5 ( 26…. Dh2+ is direct winnend, liet Fritz achteraf zien) en na 27. cxd5 Dd4+ 28. Tf2 Tf8 29. Ta2 Thf6 kwam de volgende stelling op het bord:
Hier speelde mijn tegenstander 30. Td2? en na 30… De3! was het uit. Zwart wint nu minimaal een toren:
Na 31.Db2 wint zwart met 31… De1+
Na 31. Df1 wint zwart met 31… Dxd2!
Maar ook na 30. Dd2 (volgens Fritz de beste zet) ruilt zwart alle stukken en is het eindspel met een pion meer op de koningsvleugel en de zwakke witte pion op d5 gewonnen voor zwart.
Wit probeerde nog 31. Dc4, maar na 31… Txf2 32. d6+ T2f7+! verloor wit ook zijn tweede toren. Mijn tegenstander gaf toen na enige tijd dan ook op.
Opmerkelijk is dat in deze partij wit twee keer schaak gaf dat ik beide keren met een aftrekschaak kon beantwoorden en daarna duidelijk in het voordeel kwam!
Na korte zoektocht is het gelukt een team samenstelen voor wedstrijd tegen Pascal 1 uit Papendrecht. Tegen harde wind en tussen buien door naar Papendrecht tegen een sterke tegenstander dat op nummer 2 stond. Alle informatie wat we hadden over Pascal had geen invloed op ons enthousiasme.
Na, ongeveer, half uur in auto kwamen we op onze besteming. Na korte pauze we kunnen beginnen, het is acht uur.
Om 20:30 hadden we onze eerste punt binnen. Onze invaller Johan, wonderkind van de externe competitie, wist met Weense opening in 14 zeten een punt voor ons binnenhalen.
Bord 8 had moeite met opening en dat was zichtbaar bij gezicht van Ruud. Hij deed alles op alles om slechte opening recht te zetten maar dat was snel zichtbaar dat Ruud zijn koning moet neerleggen.
Stand 1-1
Eerste twee borden, met Frank op eerste bord en Tjoo op tweede bord, hebben lang gestreden om punten binnenhalen. Bij Frank was het niet gelukt en Tjoo wist stand van team in balans brengen
Stand 2-2
Bert stond goed met opening maar zijn tegenstander breekt verdediging en Bert legt zijn koning neer
Stand 2-3
Bord 5 met Eelco Narding met witte stuken en Zoran op bord 6 met zwarte stuken hebben lange strijd gestreden. Eelco kwam met winst uit mooie kombinatie en breng stand naar 3-3. Wat Eelco is gelukt is Zoran na een lange strijd niet gelukt is. Zoran had initiatie en aanval maar ook een grote fout dat niet gezien werd. Opgeven voor Zoran was enige optie en team stond een punt achter 3-4
Ivar spelt op bord 4 een lange partij. Een minuut op de klok en twee lopers tegen koning in voordeel van Ivar. Druk en snelheid was te groot voor hem en remise wordt afgesloten na meer dan 80 zetten.
Verder zie je partijen van Johan Slobbe en Leslie Tjoo
Johan Slobbe (bord 7)
Op inhuurbasis kon ik op positie zeven het veld betreden.
1. e4 e5 2. Nc3 Nf6 3. f4 Nc6!?
De opponent doorzag niet dat er zo vroeg een probleem kon ontstaan. “Je gaat het pas zien als je het door hebt.”
4. fxe5 Nxe5 5. d4 Ng6 6. e5 Ng8
Het paard moest terug in de stal en ik heb een flinke voorsprong in ontwikkeling. “Kijk, als ik iets eerder begin te lopen dan een ander, dan lijk ik sneller”
7.Nf3 c6 8.Bc4 d5 9.exd6 Qxd6 10.O-O Nf6 11.Ng5
“Er is nu eenheid, iedereen doet in principe wat ik vraag. Het zijn namelijk geen Hollanders, die als je begint met ademhalen al zeggen: ja maar…”
11…Bg4!?
Mijn opponent dacht: “Je kunt beter ten onder gaan met je eigen visie dan met de visie van een ander.”
12.Qe1+ Be7 13.Bxf7+ Kd8 14.Bxg6 1-0
Handdoek in de ring. De strijd tussen de twee Johans eindigde in 14 zetten. Toeval is logisch.
Met zwart kwam ik vrij goed uit de opening. Ik kreeg aanvalskansen die ik echter niet optimaal benutte, maar ook mijn tegenstander wist niet steeds de beste verdediging te vinden.
Op de 23e zet ontstond onderstaande stelling:
Wit heeft net 23.f2-f4? gespeeld en na exf3, 24. Lxf3 zag ik mijn kans schoon en speelde Lxh3!
Wit antwoordde met 25. Ld5 + ? ( mijn oude Fritz 6 geeft aan dat Dxh6 de beste zet is, maar zwart houdt dan nog steeds duidelijk voordeel) waarna ik met Le6 + het schaak met een aftrekschaak kon blokkeren.
Na 26. Kg1 speelde ik Lxd5 ( Dh2 is direct winnend liet Fritz zien) en enkele zetten later kwam de volgende stelling op het bord:
Hier speelde mijn tegenstander 30.Tad2? en na 30…De3! was het uit. Zwart wint nu minimaal een toren:
• na 31.Db2 wint zwart met De1+
• na 31. Df1 wint zwart met Dxd2 !
Maar ook na 30.Dd2 (volgens Fritz de beste zet) ruilt zwart alle stukken en is het eindspel met een pion meer op de koningsvleugel en de zwakke witte pion op d5 gewonnen voor zwart.
Wit probeerde nog 31.Dc4, maar na 31…Txf2 32.d6+ Tf7+ verliest wit ook zijn tweede toren.
Mijn tegenstander gaf toen na enige tijd dan ook op.
Opmerkelijk is dat in deze partij wit 2 keer schaak gaf dat ik met een aftrekschaak kon beantwoorden en daarna duidelijk in het voordeel kwam!
De externe wedstrijd tegen Dordrecht begon met spanning lang voordat de wedstrijd zelf van start was gegaan. 24 uur voordat de wedstrijd begon meldde Bert Vlot zich ziek. Wibo, in de hoop een sterkere speeler te vinden, kwam naar de schaakclub om een vervanger te vinden. Eelko Naarding was beschikbaar en Wibo was opgelucht naar huis gegaan. Voor Eelko was dit een grote uitdaging: di twas zijn eerste externe westrijd sinds 2005 toen Eelko als jongeman van 17 een externe westrijd had beleefd.
Als je denk dat de spanning daarmee opgelost was , dan moet je verder lezen.
5 uur voordat we als team naar Dordrecht vertrokken kreeg ik bericht dat Wibo ziek was en dat ik (Zoran) als reserve-teamcaptain werd ingeschakeld. Ik had slechts een paar uurtjes de tijd om een geschikte invaller te vinden. Snel haalde ik de lijst met personen die mogen meedoen met ons tweede RSB-team, met telefoonnummers en telefoon op de tafel en startte met bellen. 2 uur tijd voor het vertrektijdstip had ik nog geen persoon gevonden. Ik snapte wel dat het kort dag was en dat mensen andere afspraken hadden, maar toch bleef ik zoeken. 1,5 uur voor vertrek gaf ik het op. We zouden met 7 man gaan naar een wedstrijd wetend dat deze wedstrijd daarmee zo goed als verloren was. Opstelling gemaakt en alles klaargezet en dan plotseling kreeg ik een telefoontje van Johan Slobbe. Ik had een vraag voor hem: wat doe je vanavond? Johan wist dat ik in een noodsituatie was beland en na een kort overleg stemde Johan ermee in om mee te doen als achtste speler. Johan is een nieuwe speler bij Messemaker en met weinig ervaring, maar hij heeft goede resultaten geboekt bij ons derde RSB3-team. Ik was opgelucht en maakte snel een nieuwe opstelling. Om een kans geven aan Johan had ik hem op bord 8 gezet. Alles was geregeld op tijd, alles was nu in orde, tenminste dat dacht ik.
De echte spanning kwam eraan, of beter gezegd, we gingen naar een spannende wedstrijd toe. Met kleine vertraging door de files op de snelwegen (Feijenoord had ook een spannende wedstrijd deze avond) kwamen we net op tijd bij onze bestemming en de wedstrijd kon beginnen.
Na iets meer dan een uur kwam Johan met winnend nieuws: het eerste punt voor Messemaker.
Johan over zijn partij op bord 8:
Zoran belde of ik kon invallen, en als geboren en getogen Zwijndrechtenaar laat ik de kans niet voorbij gaan om een Dordtse Schapenkop te scheren. En zo geschiedde.De opponent zette beide lopers in fianchetto en speelde tamelijk passief. Het lukte om lang te rokeren en ik dacht dat ik daarmee meer kansen zou hebben. Mijn lopers, koningin en torens waren daarmee goed richting zijn koning te zetten. Na paard e4 stond ik voor een keus. Na wat rekenen besloot ik fxg3. Ik kon het niet laten. Ik dacht dat het misschien niet de beste zet zou zijn (wat blijkt te kloppen), maar zeker wel de leukste, dat het praktische kansen zou bieden en voor mijn opponent hoofdpijn. Dat risico betaalde uit. De opponent struikelde door wat zetten door elkaar te halen. Een snelle 0-1, Hierbij de partij:
Een half uur later kwam Albert-Jan op bord 7 met een remise (0,5 – 1,5).
Ruud op bord 6 speelde ook een remise. We stonden nu voor met 1 – 2, met de eerste vijf borden nog in het spel.
Ivar op bord 3 verloor zijn partij, waarmee het 2-2 werd.
Eelko op bord 2 had een goede positie maar het werd toch remise (2,5-2,5).
Frank op bord 1 wist een mooi punt te behalen voor het team (2,5-3,5): Ik (met wit) kreeg met een Pirc te maken. Ik had lange tijd wel iets meer ruimte, maar het voordeel was minimaal. Nadat de koningsvleugel aan beide zijden werd geopend, had ik meer initiatief en moest mijn tegenstander nauwkeurig verdedigen. In de partij dacht ik dat hij te voorzichtig was, maar volgens de computer kon het allemaal nog net. Het werd langzamerhand toch lastig voor hem en toen na dameruil mijn toren op de zevende rij binnenkwam ging het snel. Hij liet zich sportief matzetten.
Maar Simon op bord 4 moest zijn koning neerleggen (3,5-3,5).
Tenslotte Zoran op bord 5: Ik had als tegenstander Arend van Grootheest. Een mooie partij met veel variatie en combinatie en een goede opening van beide kanten. Het lukte me om pionnen naar voren te brengen en daarmee zijn loper en paard op te sluiten, zijn koningin kon ook slechts beperkt beweging maken. Aan mijn kant was meer ruimte en met twee paarden op c5 en g5 had mijn tegenstander veel problemen. Mijn vrij pion op e5 werd tegenhouden met zijn loper op e6. Zet per zet lukte het me om een vrijpion op f6 te zetten. Ik was zeker dat ik winst in mijn handen had en als mijn tegenstander remise aangeboden zou hebben dan zou ik deze zeker hebben afgewezen. Mijn concentratie was op de vrijpionnen e5 en f6, en daardoor zag ik een kleine fout niet, pip kleine fout die me in de problemen bracht en tenslotte moest ik mijn koning neerleggen. Het is zwaar als je partij bijna gewonnen is en je laat de controle uit je hand gaan en verliest , en extra zwaar wordt dat als je team door die partij de wedstrijd verliest.
Vorig seizoen verloren we nog de eerste wedstrijd tegen dit team, eindigden we met hen en Krimpen 3 op de gedeelde eerste plaats en werden we op bordpunten kampioen. Dus tijd voor een revanche! Op Elo-rating waren we een stuk zwakker, maar de mouwen werden opgestroopt en met succes: 4,5-3,5!
Na 2 ronden belooft het een spannende competitie te worden. Zes van de acht teams hebben nu twee matchpunten en bijna alle wedstrijden zijn met klein verschil gewonnen.
Met wit kwam ik in een Franse opening terecht. Ik kreeg wat aanvalskansen en besloot om de aanval kracht bij te zetten door g4 te spelen. Helaas was dat een blunder, want ik overzag dat er een “gat” op f3 ontstond waar mijn tegenstander met Pe5 van kon profiteren.
Er dreigt dan een Paardvork op f3 met schaak en aanval op mijn dame. Om dat te voorkomen moest ik mijn loper geven. Eigenlijk kon ik ook gelijk opgeven met een stuk minder. Ik besloot om toch nog verder te spelen, kon wat kansjes creëren, maar mijn tegenstander maakte geen fouten en uiteindelijk ging ik door mijn vlag met nog steeds een stuk minder.
Gelukkig hadden mijn teammaten toen al 4,5 punt weten te scoren zodat de schade beperkt bleef tot mijn eigen verlies.
Bert
Ik speelde met zwart een Siciliaanse partij, en kwam al snel in een gesloten stelling Op de dertiende zet forceerde ik een opening in het centrum met de gedachte dat mijn stukken door een actievere opstelling enig positioneel voordeel konden afdwingen. De schaakmachine keurde deze zet af, maar mijn tegenstander kon met een zet die ik totaal niet had verwacht een pion winnen. Met de pionwinst stond opeens het bord in brand. Met mijn tegenzet dacht ik een stuk te winnen in deze complexe stelling, maar het antwoord van mijn tegenstander verraste me en kon ik stukwinst wel vergeten. Wel kon ik mijn pion terugwinnen Bij een kwaliteitsruil sloeg mijn tegenstander mijn loper met de toren terug, terwijl terugslaan met de koning sterker was. Ik dreigde nu een tweede pion tweede pion op de damevleugel te slaan, maar mijn tegenstander wilde zijn pionnenmeerderheid op deze vleugel behouden en gaf een extra dekking. Een schaakje dwong wit tot het opheffen van deze toren. Hij deed het echter niet en verzette zijn koning naar een veld waarna ik met een schaak zijn loper kon innen. “Als je eenmaal iets niet zet, dan zie je daarna niets meer” hoorde ik hem mompelen. Ik ben dus blijkbaar niet de enige die zoiets overkomt. Er werd nog een zet gespeeld en toen was mijn tegenstander zo sportief om op te geven om niet zetten lang een in principe verloren partij vol te houden. Bij het naspelen bleek dat de gehele partij de stellingen in evenwicht waren tot uiteraard de blunder een loper weg te geven. Tja, ook geluk hoort soms bij het schaken….
Wibo
Mijn tegenstander verraste ik met mijn 2e zet: “In de 20 jaar dat ik deze verdediging speel, heb ik deze zet nog nooit tegen gehad.” Maar als goed kenner van deze opening, bouwde hij toch een solide stelling op. Vervolgens is de gehele partij niet boven de plus/min 1 geweest. Even dacht ik nog een kwaliteit te kunnen winnen, maar met een slimme penning wist mijn tegenstander dit te voorkomen. Na afruil van de dames, torens en twee lichte stukken was alle pit uit de stelling. ½-½
Ivar
Ik speelde helaas voor mij een Engels system. Niet een van mijn favoriete openingen met zwart. Door een onhandige afruil van mijn tegenstander ging ik echter het middenspel in met een grote hoeveelheid ruimte. Nadat wit met f4 een opening probeert te creëren eindig ik met een pion op e3, die samen met de pion op d3 het centrum van de rest van de partij vormt.
Na wat consolidatie volgt de volgende stelling:
Hierin maakt wit de fout door Tb2 te spelen. Ik dacht in de daaropvolgende stelling met Tc1 een prachtige zet gevonden te hebben. Echter zoals sommige van jullie misschien al opvalt is na Tb2 – Lc2 de dame zonder vrij veld om de toren op d4 te dekken.
Echter ook met Tc1 wist ik de partij zonder problemen om te zetten naar een overwinning voor zwart.
Zoran
Met wit had ik, als mijn tegenspeler, op bord 6 Emanuel de Kiwit. We begonnen onze partij met Siciliaans Defensie. Na afloop van partij hoor ik van mijn tegenstander dat deze opening zijn favoriete opening is. Door verkeerde volgorde en traag in opening komt Emanuel vrij snel in problemen. Mijn aanval met offeren van een loper was winstgevend en gaf me voorsprong in ontwikkeling van mijn stukken. Na 16de zet begon mijn tegenstander tijd gebruiken, veel tijd gebruiken, en nog meer tijd gebruiken. Voor slecht twee zeten heeft meer dan 60 min gebruiken, en tenslotte komt in tijdnood. Vijf minuten op de klok tegenover 50 minuten op de klok. Ik heb mijn tijd goed gebruikt en rustig gewacht dat zijn tijd op raakt. Tenslotte, mijn winst was gebaseerd op verlies tijdcontrole.
