(door Albert Segers)
Op maandagavond 18 mei speelde ons eerste RSB-team in de laatste ronde van de RSB Hoofdklasse tegen Shah Mata. Er stond voor beide ploegen weinig meer op het spel: de kampioenskansen waren voor ons al uit het zicht geraakt en Shah Mata was feitelijk al gedegradeerd. Het grote voordeel hiervan was natuurlijk dat er vrijuit kon worden gespeeld. De stemming was opperbest en beide ploegen hadden er duidelijk zin in om een leuke pot op de mat te leggen.
Na een treffende toespraak van Bert Vlot, onze wedstrijdleider deze avond, waarin ruimte was voor alle emoties, gingen we er eens goed voor zitten en ontrolde zich een spannende strijd. Qua rating en gemiddelde leeftijd was Messemaker op papier zwaar favoriet, maar de werkelijkheid toonde een heel ander gezicht.
De oudjes toonden zich taai en geslepen. Dat ondervonden bijvoorbeeld Bernard en Albert. Met de witte stukken kwamen beiden met voordeel uit de opening, maar daarna ging het langzaam maar zeker bergafwaarts. Alleen een remiseaanbod van hun tegenstander kon hen het vege lijf redden. Leverde toch mooi vier tevreden en blije mensen op!
Bij Sjoerd ging het opeens helemaal mis en hij verloor daardoor al vrij snel. Dit werd gecompenseerd door een prima overwinning van Scott. En good-old Kees – de onbetwiste nestor van het gezelschap – boekte een mooie overwinning aan bord 4 waarmee hij zijn sterke seizoen bekroonde (met een TPR van 2053)!
Zodoende stonden we met 3-2 voor en concentreerde de aandacht zich op de laatste (en hoogste) drie borden. Jan (bord 3 met zwart) had door een mooie wending in de opening groot voordeel opgebouwd. Maar helaas sloeg later in de partij het blundervirus toe: hij miste een pointe en was toen gedwongen zijn dame in te leveren voor twee stukken. Dat bleek uiteindelijk onhoudbaar te zijn (3-3).
Toen was de grote vraag: gaan we deze wedstrijd eigenlijk nog wel winnen? Bij zowel Guido (bord 2) als Auke (bord 1) stond er een eindspel op het bord met sterke remisetendensen. Bij Guido was de vraag of hij op de een of ander manier (tempodwang) door de zwarte blokkade heen kon komen. En Auke was beland in een ongelijkelopers-eindspel. Weliswaar met een oppermachtige koning en twee vrijpionnen, maar met die afwijkende bisschoppen en enige tijdsdruk weet je het maar nooit …
Maar, eind goed al goed. Guido moest berusten in remise. Maar Auke kon de winst forceren door de loper te winnen voor zijn twee vrijpionnen, waarna zijn enig overgebleven pion – een rand pion – de overwinning bracht omdat deze in het juiste kleurenpalet zat.
Hiermee sluit ons eerste RSB-team het seizoen af met een verdienstelijke tweede plaats in de RSB Hoofdklasse. In theorie kan Overschie nog op gelijke hoogte komen (door met minimaal 6-2 te winnen van Charleur) maar dat zie ik niet gebeuren.
Hierbij nog een aantal foto’s van de wedstrijd (met dank aan Zoran Zekusic).
