(Door Auke Wilming)
Maandagavond speelde het RSB-bekerteam de halve finale in en tegen Krimpen a/d IJssel. Er is dit jaar geen sprake van een vast bekerteam, en Guido was alweer de 8e speler van Messemaker in de beker dit seizoen. Wij waren in de voorgaande 8 partijen nog ongeslagen, maar Krimpen leek vooraf de ratingfavoriet.
Na een uur gespeeld te hebben leek Guido op bord 4 met zwart een min of meer evenwichtige stelling bereikt te hebben. Jan had een complexe Siciliaanse stelling op het bord en ik schatte in dat zijn witte stelling goede kansen bood op winst. Ik ging op bord 2 met zwart direct een eindspel in (of een middenspel zonder dames), dat altijd iets beter voor wit zou moeten zijn. Scotts tegenstander had geen zin om zijn geïsoleerde damepion te verdedigen en gaf hem simpelweg op. Scott stond dus een pion voor en de waardering van de engine weerspiegelde dat: +1. Al met al hadden we op de witte borden dus goede winstkansen en leken de zwarte borden nog weinig gevaar te lopen.
Kort hierna keerden de kansen: Scott wilde g4 gevolgd door Dc1 spelen, en dacht toen: waarom niet eerst Dc1?! Zijn tegenstander was enigszins van slag door deze zet, want zwart kan nu heel eenvoudig een pion én een kwaliteit winnen. Scott had dat natuurlijk ook gezien, maar zoals dat soms gaat, zag hij door alle variaties het bos (of bord) niet meer. Met een kwaliteit en weinig stukken op het bord leek dit een lastig verhaal te worden.
Ik was uit mijn zwarte schild gekropen en had een eindspel van toren en loper tegen een toren en paard afgedwongen, wat achter het bord als een klein plusje voelde. Met de manoeuvre Tc8-c4-a4 kon ik bovendien de witte stukken bezighouden met het verdedigen van de a2-pion.
Jans tegenstander had een pion geofferd en leek daar wat initiatief voor terug te krijgen. Al snel was daar niet veel van over, en de extra pion was bovendien een vrije a-pion! Op Guidos bord werd veel geruild en toen wit zijn kans miste op groot voordeel met een intermezzo leek het daar op remise af te stevenen. Scott wist het zijn tegenstander nog heel lastig te maken en dreigde ook een pionnetje te winnen, maar met nog 3 minuten op de klok wist wit zijn h-pion langs de hulpeloze g-pionnen te schuiven, en moest Scott opgeven.
Even later werd de vrede bij Guido inderdaad getekend en hadden we dus 1.5 punt nodig op 2 en 3 om tot snelschaken te komen. Jan wist de dames te ruilen en zwart wist daarna niet echt weerstand te bieden tegen Jans eenvoudige plan: a4-a5-a6-a7-Tb8.
Ik zag de constructie a7-tb8 vanaf de zijkant en dacht dat zwart nu elk moment op zou geven. 10 minuten later keek ik weer eens opzij en tot mijn grote verbazing waren ze nog bezig en hadden ze beiden één toren en één loper. Toen ik nog eens goed keek snapte ik hoe dat kon: Jan had ook nog een dame. Met een dame minder probeerde zwart het gek genoeg nog best lang, maar dat mocht natuurlijk niet baten.
Terwijl Jan de a pion aan het schuiven was, zocht ik een manier om voortgang te boeken. Daarbij gaf ik wit de kans om mijn loper en koning te immobiliseren, wat volgens de engine een winnende lijn was. Ik en ongetwijfeld ook mijn tegenstander zagen deze mogelijkheid, maar wij schatten het allebei verkeerd in. Zodoende kwam ik goed weg, en in de scrimmage onder de 5 minuten stond ik duidelijk beter. Mijn tegenstander ging all-in met een stukoffer, gevolgd door een kwaliteitsoffer, wat leidde tot 2 vrijpionnen op e6 en d5. Met de extra toren kon ik de pionnen ternauwernood stoppen en dus zijn we weer eens bekerfinalist!
De finale spelen we tegen de winnaar van de andere halve finale, die pas op 11 april gespeeld wordt. Zowel tegen Dordrecht als tegen RSR Ivoren Toren zal het een spannende finale worden!
