(door Eelco Naarding)
Op zaterdag 7 maart stonden we klaar voor onze thuismatch tegen Schaakmat Westland 2. Na onze vorige twee overwinningen staan we samen met SW2 midden in de groep, en een overwinning hier zou ons mooi de top 3 in kunnen brengen. Op papier waren we de gezonde favoriet met een gemiddelde 100 ratingpunten meer. Het werd toch nog best spannend, maar wel een korte middag!
De eerste partijen waren vrij snel klaar. Derek had een leuke koningsaanval, en Simon ging helaas zelf mat. 1-1.
Jonathan was al een hele tijd met een stuk minder aan het schaken, en dat was niet te houden. Ivar “dit wordt weer remise” Rothuizen kwam wederom uit een gelijk eindspel met een mooie overwinning. 2-2.
Daarna was Frank klaar:
In mijn partij werd het evenwicht de gehele partij nauwelijks verbroken. Ik probeerde zijn toren in te sluiten, maar hij pareerde dat prima. Ik zag vervolgens een kleine combinatie over het hoofd. Mijn tegenstander had hierna een paar kansjes om beter te staan, maar hij wikkelde af naar een gelijkwaardige stelling. Hij was mij net voor met het aanbieden van remise. Dit halfje bleek uiteindelijk belangrijk voor de eindoverwinning.
2.5-2.5. Leslie joeg de koning van de tegenstander het hele bord over. Dit kon niet goed blijven gaan, en hij won een stuk en daarna het eindspel eenvoudig. 3.5-2.5.
Dan Frans:
Ik speelde tegen een leeftijdsgenoot, die een aanzienlijk lagere rating had en waarvan ik dus eigenlijk had moeten kunnen winnen. Dat geeft bij mij vaak wat extra druk en gevaar van onderschatting. Hij speelde een soort Philidor in de voorhand en ik wachtte geduldig op een foutje dat niet kwam, hoewel ik wel een betere stelling kreeg. Opeens overkwam mij een moment van schaakblindheid, waarbij ik met een toren op e5 en een ongedekte loper op a6 de zet d4 toeliet met kwaliteitswinst voor wit. Ik zocht nog naar compensatie, maar die was er niet. Enige troost bood mij de dagen daarna dat voormalige topploegen als Ajax en Feijenoord niet konden winnen van op papier zwakkere tegenstanders, met als gevolg 3, resp. 2 verliespunten. Mijn verlies bleef beperkt tot 1 punt en bovendien betrof het slechts een persoonlijke deceptie. Het team won en daar gaat het om …. toch?
Toen was het 3.5-3.5, en was alleen ikzelf nog bezig. Zoals mijn teamgenoten hierboven al aangeven, viel dat gelukkig goed! Mijn tegenstander was niet zo bekend met een specifieke variant van de opening en ik kreeg veel ruimte in het centrum na wat onnauwkeurige zetten van zwart. +2 na zet 11, aldus Stockfish. Na nog wat gemanoeuvreer zag ik hier de eerste kans:
15. b4! Bb6 16. Nb5 Bc7. Zwart moet de mooie loper op c5 opgeven om te voorkomen dat mijn paard op d6 landt met schaak. Nu kan ik rokeren, en voor zwart duurt dat nog wel even. De kritieke fout van mijn tegenstander kwam een paar zetten later, nadat het andere paard alsnog naar d6 ging met schaak:
24. … Rxd6? 25. exd6 Qxd6?? 26. Bxh8 . Oeps, de toren hing ook nog. Het alternatief 24… Kb8 25. Bxd5 is ook niet heel prettig, maar dan gaat de partij nog wel door. Met twee torens voor een stuk en een pion speelde mijn tegenstander nog even door, ook omdat ik niet veel tijd meer op mijn klok had. Maar het mocht niet baten, 4.5-3.5 was de einduitslag, en we waren rond een uur of 4 allemaal klaar.
