Auteur: Peter Scheeren

(door Albert Segers)

Op maandagavond 23 maart ging de strijd om de koppositie in de RSB Hoofdklasse. Iets voor 20:00 uur waren alle combattanten gearriveerd en begon de zaal langzaam maar zeker op Jurassic park te lijken! We weten natuurlijk dat het Messemaker team de nodige “gerijpte spelers” telt, maar RSR deed er weinig voor onder: ook 5 spelers van rond de 60 jaar of ouder. Toch leuk om te zien dat de spelers van mijn generatie nog steeds vol passie voor ons mooie schaakspel de strijd aangaan op de 64 velden. Voor mijzelf was het een aangenaam weerzien met oude bekenden in de Rotterdamse competities van zeer vele jaren terug. Ik ben een jaar of zeven ouder dan hen maar ik kwam Wim Koster, Rob van
der Plas en Harold van Dijk al vaak tegen in het persoonlijk kampioenschap van Rotterdam en het Fokker toernooi. Ja, de beroemde Nederlandse vliegtuigbouwer sponsorde vele jaren een prachtig toernooi in Papendrecht waar het een nevenvestiging had. Dat is al meer dan 30 jaar verleden tijd! Meestal kon ik alleen op gepaste afstand toekijken hoe anderen dan om de koppositie streden. En hoe een Harold van Dijk, Wim Koster, Rob van der Plas en andere Rotterdamse coryfeeën zoals John van Baarle, Gert Timmerman en Ron Hofman met de titel aan de haal gingen. Maar één keer had ik ook mijn moment van glorie: rond het jaar 1990 werd ik gedeeld eerste in het Fokker toernooi, wat toen ook gold als het kampioenschap van de RSB. Harold van Dijk ging aan kop met 6 uit 6, maar verloor in de laatste (7 e ) ronde van mijn clubgenoot bij Overschie Johan Quist. Zelf won ik van een
andere favoriet en zodoende eindigden Harold, Johan en ik als gedeeld eerste met 6 uit 7. Een moment om nooit te vergeten (nou dat is gelukt blijkbaar ��).

Excuses voor deze persoonlijke ‘sweet memories’, terug naar de wedstrijd!

Er was natuurlijk een reden dat RSR een aantal oude kanonnen van stal haalde. Wim Koster (2125) en Rob van der Plas (2141) zijn niet meer zo actief de laatste jaren, maar kwamen nu hun team versterken want er staat tenslotte een RSB-kampioenschap op het spel! Beide teams waren sterk opgekomen en de gemiddelde rating ontliep elkaar niet veel: 2082 voor Messemaker tegen 2072 voor RSR. Een spannende wedstrijd lag in het verschiet en de schijn bedroog niet deze keer.

Halverwege de wedstrijd stond Messemaker 1 punt voor. Sjoerd won met wit een lekkere pot, zijn tegenstander liet op zet 15 een vrij standaard combinatie toe die een pion plus betere stelling opleverde. Kees speelde remise, naar eigen zeggen speelde hij met wit niet optimaal tegen de Moderne verdediging van zijn tegenstander en was er niet veel meer te halen voor beide partijen. Scott verloor helaas van Wim Koster. Hij speelde weer een prima partij, kwam met zwart iets beter te staan, maar na ietwat opportunistisch spel van Wim overzag hij dat zijn loper opeens ingesloten werd. Dat was meteen fataal. Maar Auke compenseerde dit verlies door met wit een bizarre pot te spelen tegen een jeugdspeler
van 14 jaar met een rating van 2165 (!). Auke is noodgedwongen een autodidact, hij begon – net als ik veel te laat – pas op 16-jarige leeftijd met schaken. Zijn tegenstander daarentegen zit in een talentenprogramma van de bond. En dan krijg je kortsluiting, in dit geval in het hoofd van zijn tegenstander. Die speelt namelijk volgens gezonde principes, krijgt en grijpt de kans om het centrum te beheersen, en staat duidelijk beter. Auke gooit hierna alles naar voren op de koningsvleugel, zie het volgende diagram na de zet 20.Ph4?!

Een leuk plaatje, dat zondermeer, maar wat dreigt wit nu eigenlijk? Zijn tegenstander speelde nu de zeer verleidelijke en logisch uitziende zet 20…. Pce5 (alle batterijen op de witte koning), maar dat kost een stuk na 21.Pxe5 (21.Lxb7 wint trouwens ook) Lxg2 22.Pxg2! want na 22…Pxe5 23.Lf4 is de penning dodelijk. Hierna probeerde de zwartspeler natuurlijk nog een bres te slaan, maar werd door Auke tactisch netjes opgebracht.
Dus één punt voor en de overige vier partijen staan min of meer gelijk tot beter voor Messemaker. Dus dat zag er zeer rooskleurig uit. Maar zoals zo vaak keerden toen de kansen. Albert wikkelt zijn droomstelling verkeerd af: hij wint een pion maar laat ook tegenspel toe en het loopt uit op remise. Peter stond lange tijd beter, wikkelt af naar een remise vesting maar laat Harold toch binnenkomen en verliest. Jan heeft een winnende aanval, maar mist de beslissende zet en moet in remise berusten. Zodoende komt het aan op de laatste partij van Guido met zwart tegen Mark Beijen.

Guido heeft de hele partij iets minder gestaan, maar bereikt een toreneindspel wat houdbaar is. Maar daarna gaat het door één onnauwkeurigheid toch mis. Zijn tegenstander heeft een gevaarlijke vrijpion die gewoon niet meer te stoppen valt. Zodoende valt het doek voor Messemaker en verliezen we met 3,5-4,5.

Conclusies: Leeftijd speelt een rol. In de vijf partijen waarbij het leeftijdsverschil meer dan 10 jaar was, scoren de jonkies 3,5 uit 5 en de dino’s 1,5 uit 5.

RSR heeft nu de koppositie overgenomen. Messemaker volgt op één matchpunt en veel minder bordpunten. Maar met nog twee ronden te gaan geven we de moed nog zeker niet op!

(door Wibo Bourguignon)

Ons RSB-team 2 staat, nadat nu alle wedstrijden zijn gespeeld/ingehaald, na 4 ronden aan kop in de 2^e klasse. De uitwedstrijd tegen 3-Torens 1 werd met ruime cijfers gewonnen (½ – 7½). Medekoploper WSV Internos 1 staat op gelijke hoogte, maar heeft 2½ bordpunt minder. Het wedstrijdprogramma van beide teams is vergelijkbaar. Doel is nu blijven winnen en zoveel mogelijk bordpunten te vergaren. Onderstaand de partijverslagen.

Bord 1: Bernard

In mijn partij kwam ik wat onhandig uit de opening en gaf een pion weg. De compensatie die ik hiervoor had was een sterke loper en een wat onhandige pionnenstructuur voor mijn tegenstander. Ik baalde omdat ik het winnen van die pion gewoon volledig had gemist. Door de onhandige pionnenstructuur van mijn tegenstander, kon ik wel vrij eenvoudig goede velden vinden voor al mijn stukken.  Door het vinden van goede velden, werkte een bepaalde tactiek uit onderstaande diagram, waarmee de partij eindigde.

Stelling na d6xc5

Hoewel meerdere zetten in deze stelling winnen. (Dxc8 Txc8 Td8 bijvoorbeeld). Deed ik Pe7, die mijn tegenstander pakte. Hij had gemist dat Dxc8 mat is. 

Bord 2: Jeroen

Met zwart speelde ik de “Nimzo-Indian Defense: Bishop Attack, Classical, Botvinnik System”. Na wat geschuifel dacht ik op voordeel te komen, maar dat bleek echter niet zo te zijn. De gehele partij is de waardering niet boven of onder de -0,5 tot +0,7 geweest. We hebben zojuist de dames geruild op b2: Stand na de 27^ste zet van wit: 27. Lxb2 met remiseaanbod.

Mijn tegenstander had nog minder dan 4 min en ik ruim 20,  ik twijfelde of ik toch nog door kon spelen, maar dat leek mij ook niet zo moeilijk voor wit. 27. .. g6 (+0.60) of 27…gxf6 (+0.34) is helemaal niks. Ik dacht ook na over 27…Pb5, (+0.65) maar dat is ook niet de oplossing. Ook andere zetten maakt het niet moeilijk voor wit. Ik koos dus eieren voor mijn geld en nam het remiseaanbod aan, hiermee was de 0,5-4,5 winst voor het team binnen. Ps: Rokers hebben het niet makkelijk tegenwoordig, en naast het buiten roken was de ingang ook nog eens gesloten. Na als een malle op de bel gerukt te hebben werd ik toch nog weer binnen gelaten.

Bord 3: Rob

Mijn tegenstander speelde de opening goed en in het vroege middenspel stond het gelijk. Alleen: ik had een plan, hij niet. Ik kon een glad lopende minoriteitsaanval opzetten die mij een pion opleverde en een actieve toren op de 7e rij en een uitstekend paard, terwijl zijn stukken passief stonden. De computer gaf mij +2. En toen dacht ik een superieur zetje te spelen, wat een enorme blunder was: ik moest mijn paard voor een pion geven en een eindspel ingaan van T+L+3pi tegen T+5pi. Maar ook hier speelde mijn tegenstander planoloog, zodat ik met mijn verbonden vrijpionnen kon oprukken. Hij moest zijn loper teruggeven waarna ik de partij gemakkelijk kon afmaken.

Bord 4: Frank

In mijn partij ging ik in een Boedpester in de aanval waarbij de toren van a8 snel op h6 stond. De druk op de koningsstelling van wit leek groter dan hij in werkelijkheid was, Mijn tegenstander gaf een pion om onder de druk uit te komen. De druk werd daardoor echter alleen maar groter.  

Stelling na 22.Dxe4 

Ik had hiervoor niet de beste voortzetting gespeeld, maar het staat volgens de engine al -2,3. Hier is 22.., Lxh3 aangewezen. Ik speelde echter 22…, Lf5 23.De3 Dg6 24.Tdc3 Lxh3 25.Pg3 Ld7 . De witte stelling komt open te liggen:

Even later, na 26.Dxb6 Le5 27.Txc6 Lxc6 28.Lxe5, …

Hier geeft de engine aan: 28.., Th1+ 29: Kxh1 Lxg2+ met damewinst. Ik speelde 28…; De6 29.Lf4 Dd5 30.f3. De witte stelling is niet te houden en na 45 zetten gaf mijn tegenstander op. 

Bord 5: Eelco

Het is ook weleens fijn als je degene bent die meer weet van de opening dan je tegenstander! Dit gebeurt me niet vaak, maar ik moest nu op zet 19 voor het eerst echt nadenken, om te kiezen tussen twee winnende opties. Mijn tegenstander speelde het de eerste 16 zetten prima, maar daarna ging hij de mist in. Dit was na anderhalf uur de stelling na zet 23:

Ik had een paar minuten nodig om de snelste winst te vinden, maar dit moet de lezer ook lukken 🙂 Meestal ben ik juist als een van de laatsten klaar, nu als eerste al.

Bord 6: Nick

Mijn partij begon met 1.c4 c6 2.Pc3 d5 3.d4 Pf6 4.Pf3 e6, de Semi-Slavische verdediging. Een aantal zetten later speelde mijn tegenstander 8.Db3, waarvan ik het vermoeden had dat het niet de beste zet was in de stelling, met een sterke loper op d3 zou wit de aanval juist moeten zoeken aan mijn koningszijde.

De partij ging verder met 8….Pbd7, 9. Ld2 dxc4, 10. Lxc4 e5 en 11.Lxf7+. Ik twijfelde hier of ik moest pakken, wat overigens de beste optie was, of 11…Kh8, ik besloot uiteindelijk te gaan voor 11…Kh8 met het idee om de open f lijn te gebruiken voor een aanval. De partij ging verder met 12. Lc4 exd4, 13. Pxd4. Ik had hier verwacht dat mijn tegenstander met de e pion terug zou slaan, omdat het paard een belangrijk verdedigend stuk is in de stelling van wit, daar wist ik dan ook gelijk gebruik van te maken door 13…Pc5 14.Dc2 Lxh2+. Een mooi offer van de loper.

De beste optie voor wit is om het offer te accepteren, mijn tegenstander besloot 15.Kh1 te spelen, wat gevolgd werd door 15…Pg4, de stelling is hier al compleet verloren voor wit, er kwam nog wel een mooi vervolg: 16.g3 Dg5 17.Kg2 Pxf2 18.Txf2 Dxg3+ 19. Kh1 Txf2. Een aantal mooie offers en wederom een overwinning in de RSB.

Bord 7: Ivar

Ik had een gelijk eindspel, het had remise horen te zijn, maar zoals al vaker, was mijn tegenstander te enthousiast.

Bord 8: Wibo

Mijn tegenstander opende met wit zeer verdedigend, maar wist gaandeweg een flinke koningsaanval op te bouwen. Na 27 zetten stond onderstaande stelling op het bord.

Mijn koning stond helemaal ingesloten, maar hoe nu verder? Mijn tegenstander had eerder verzuimd de stelling open te breken en nu waren er geen goede aanknopingspunten meer. Ook Fritz komt niet met goede aanvalsplannen. Dat gaf mij de mogelijkheid om zelf op de damevleugel de aanval te openen. Ik wist met de b-pion door te breken en 10 zetten later was dit de stelling met groot voordeel voor zwart.

Mijn tegenstander speelde nog bijna 30 zetten door, maar gaf op toen ik een pion kon promoveren tot dame.

(door Auke Wilming)

Maandagavond namen wij het in de 4e ronde van de RSB-competitie op tegen SV Erasmus. We traden aan met het basisteam, en hoewel iedereen er dus bij was, was niet iedereen in topvorm. Enkelen hadden last van hooikoorts, er was drukte op werk, of schaakmoeheid van een weekend Noteboomtoernooi spelen. Hoe dan ook, eenmaal in de comfortabele stoelen van buurthuis Arcadia viel op het spel weinig aan te merken.

Net na 20:00 konden we beginnen en grappig genoeg opende wit zowel bij mij op bord 4 als bij Scott op bord 6 met 1.b3. Verder sprong er een andere opening uit: Albert stond na 6 zetten straal gewonnen:

6…g4 valt het paard aan, maar met 7.Pxe5 wordt het paard slechts naar een beter veld gejaagd.

Sjoerd was als eerste klaar. Zwart liet na te rokeren, en daar maakte Sjoerd optimaal gebruik van:

Na 21.Pxe6 heeft zwart geen goede oplossing: de koning kan niet uit het midden en wit wint ook nog eens 2 pionnen. Er was maar één manier om dat te voorkomen: opgeven.

Ongeveer tegelijkertijd was Kees klaar. Hij voelde zich niet helemaal op zijn gemak na de opening, en toen wit in het vroege middenspel een zetherhaling initieerde, ging hij daar dus graag op in: remise.

Vervolgens was Jan op bord 5 klaar. Hij sloeg het middenspel over en na 31 zetten greep hij
zijn kans:

Zwart forceert de loperruil, maar ziet 32.Lxc6 Kxc6 33.g4! over het hoofd. De witte koning heeft na 33…fxg4 vrij spel zo wordt het 2½-½ voor Messemaker.

Met 2,5 punten en een winnende stelling bij Albert zag het er goed voor ons uit. Op de resterende borden ging het moeizamer. Scott had initiatief op de damevleugel, maar Peter Ypma, Guido en ik stonden niet erg goed.

Ik werd na de opening positioneel overklast door mijn tegenstander en moest een kwaliteit geven om mijn koningsvleugel te redden. Ik had nog een pion ter compensatie, en dus was het uit nood geboren offer zo slecht nog niet.

Dit is enkele zetten na het kwaliteitsoffer, en het loperpaar zorgt voor uitstekende
compensatie. Na het net gespeelde 29.Ld2 is het meteen gedaan. 29…Txf3 30.Lxg5 werd
gespeeld, maar ik had gezien dat dit niet kan wegens 30…h3! en wit verliest niet alleen de
kwaliteit, maar na 31.Tgg1 Lxg1 32.Txg1 Lxg4 is de h-pion ook nog eens niet te stoppen.

Scott had een sterke of zwakke vrijpion op a3, maar staarde zich daar niet blind op en creëerde een veel betere winstkans:

36…Pg5, zoals gespeeld door Scott, beslist de partij direct, want na …Pf3+ is het mat met de dame op h1 of op zijn minst damewinst. Het duurde nog verrassend lang, maar met de
koning op f4 en mat op de volgende zet vond wit het na 46 zetten mooi geweest.

Guido’s tegenstander speelde een goede Siciliaanse opening op bord 1, en na het principiële en goede 17…d5 heeft Guido wat problemen:

Zwart heeft beter geanticipeerd op het openbreken van de stelling en de computer geeft een evaluatie van -1. Na 18.exd5 Pxd5 19.Lg3 Dc6 20.Pxd5 Txd5 grijpt Guido echter zijn kans met 21.Pe5! en wint een kwaliteit. Zwart vond hierna niet de nauwkeurigste verdediging en gaf tien zetten later op.

Peter werd na een gecompliceerd middenspel voor een lastige keuze gesteld:

26…gxf5 spelen waarbij wit met Dg5+ en Df6+ een remise op zak heeft en rustig kan zoeken naar een eventuele winst, of 26…Kh8 met een iets mindere stelling maar wel kansen op meer? Peter koos voor dat laatste, maar de zwakke zwarte koning bepaalde de partij uiteindelijk in wits voordeel. De witte stukken werden dan ook bespeelde door voormalig wereldkampioen (!) correspondentieschaak Gert Timmerman.

En zo kwam de eindstand op 5½-1½ en een comfortabele overwinning waarmee wij in ieder geval tijdelijk de koppositie overnemen.

5½-1½… Albert is nog bezig! De man die zo van schaken houdt dat hij er een gewoonte van maakt om als laatste klaar te zijn, kreeg dat ook nu voor elkaar. Hij won vanuit de droomopening een pion en ontdeed de zwarte koning van al zijn verdediging. Won nog een pion, ging een gewonnen eindspel in, won een derde pion… en had opeens nog enkele minuten op de klok. Zwart stelde wat lastige vragen met zijn toren, en spelend op de extra tijd en met een amper gewonnen stelling, accepteerde Albert de zetherhaling. Een frustrerend resultaat, maar als teamleider kan hij zich troosten met het feit dat hij het team wel naar winst heeft geleid.

Zo kwam de uitslag dus op 6-2 en blijven wij dus in de race voor het kampioenschap. In
ronde 5 spelen we thuis tegen RSR Ivoren Toren, de enige club die tot nog toe alles heeft
gewonnen. Dit zou dus wel eens een beslissende wedstrijd kunnen worden!