Auteur: Peter Scheeren

(door Wibo Bourguignon)

Na een spannende competitie is ons RSB Team 2 net geen kampioen geworden. Op de avond dat onze concurrent (de uiteindelijke kampioen) speelde, hield Jeroen onze hoop nog
lang levend met een fake, live verslag van deze wedstrijd via onze teamapp. Erg grappig, we stonken er allemaal in. In de eindstand hebben we 1 matchpoint minder, maar meer bordpunten. Het verlies met 4,5-3,5 tegen WSV in de 1 e ronde blijkt achteraf doorslaggevend te zijn geweest.

Onderstaand enkele partijverslagen. Zeker de partij van Nick kende een spannend einde.

Bord 1: Bernard 
Er kwam een London met Pc3 op het bord. Mijn tegenstander dacht met dat paard via a4 een sterk veld op c5 te bezetten. Ik kon echter genoeg verdedigers op de been brengen, zodat dit voor mij een pion won. De stelling die overbleef was zeer comfortabel. Het voordeel van 1 pion kon ik uitbreiden naar 2 en later 3 pionnen. Dat was voldoende voor de overwinning.

Bord 3: Eelco
Hier een Engels: English Opening: Neo-Catalan. Mijn tegenstander speelde de opening niet heel ambitieus. Ik mocht mijn centrum-pionnen vooruitschuiven, en had veel ruimte. Wit kreeg daar niet veel voor terug. Stelling na 26. f3? :

De witte stukken staan niet ideaal, en dit maakt een groot gat op e3. Na 26. … Da5 kan wit de pion op a4 niet houden, en ik dreig met de dame via e1 en e3 binnen te komen. Een paar zetten later viel alles uit elkaar na 35. Kf2:

Het paard op e4 lijkt gedekt, maar na beide manieren van terugslaan gaat het fout. 35. … Lxe4 36.dxe4 (36.Bxe4? Nd1+ ) 36… Pxc4 37. Db3 Pxa3 38. Dxa3 c4 39. Db2 c3 40. Dc2 d3.

Wit kan nu niks beginnen tegen de vrijpionnen op de c en d lijn. Ik maakte het voor mezelf moeilijker dan nodig door eerst d2 te spelen i.p.v. c2, maar de winst kwam gelukkig niet in gevaar.

Bord 6: Jeroen
Met wit had ik speciaal mijn T-shirt met de Engelse vlag uit de kast gehaald, en uiteraard kwam het Engels op het bord. Na wat ongelukkige zetten in de opening van mijn tegenstander ging de waardering steeds verder oplopen tot zelfs +5.0. Op zet 26 dacht ik op beslissend voordeel te komen. Inmiddels sta ik al een pion voor:  

Stand na 24. … – Ta8-b8. Hier sta ik geweldig, alles ontwikkeld en zwart staat gedrongen. Hier dacht ik na over 25.Te7 (+4,41) en 25.Lh3 (+3,76) om pion d7 onder vuur te nemen. Als ik niks zou doen, dan volgt 25. …Lxg2 26. Kxg2 Pxc5 27. Dxc5 Dxb6. Dat wilde ik uiteraard voorkomen. Na lang nadenken zag ik plots – althans in mijn ogen – 25. Pxd7! En uit! Al is dit nog +1,85 is het nietgeweldig wat ik dacht. Na 25. … Dxd7 26. Te7 was het plan om daarna of Lxb7 te slaan of de pion naar d7 te spelen. Na een aantal mindere zetten moest ik daarna nog blij zijn met remise: 26…Df5 27. LxLb7? Pxc5 28. Lc6? Pe6 29. Txe6 Dxe6  30. De5 Txb2 31. Dxb2 Dxd6 32. Dc2 met remise. Waar 27. d7! (+3.74) bij het oorspronkelijk plan blijven, en ook 28. Dc4 (+1.50), betere zetten waren.

Bord 7: Nick
Mijn tegenstander speelde met wit een variant van de Caro-Kann die ik niet zo vaak speel, namelijk: 1.e4 c6 2. Pf3 d5 3. exd5 cxd5 4. Lb5+ Ld7 5. Lxd7+ Pxd7. De witte lopers direct van het bord, normaliter een van de zwaktes in de Caro-Kann voor zwart, dus niet geheel onverrassend staat zwart direct al ietsje beter (-0.30). Met wat suboptimaal spel van mijn kant was dit echter alleen op papier het geval. Tot zet 16 waar mijn tegenstander c3-c4 speelde in deze stelling:

Dit verliest simpelweg een pion na 16…dxc4 17.Pdxc4 Dxd4. 18.Td1 werkt dan niet vanwege Dxe5!! waar zwart uiteindelijk met correct spel beter uit de strijd komt. Echter, mijn tegenstander besloot om 18.De3 te spelen i.p.v. 18.Td1, ook niet de beste zet, maar enkel gunstig voor zwart als je 18….Txc4 ziet. Deze zet heb ik wel overwogen, maar na Pxc4, Dxc4 en Dxa7 twijfelde ik over de sterkte van de zet. Mijn keuze uiteindelijk: 18…Dxe3, een misser volgens de computer. Ik zag mijn kansen in het eindspel omdat ik een pion voor stond, en actieve toren kreeg op de 2e rij, maar de voorsprong is slechts -0.71. Na heel wat geschuif en een poging van ons ieder om de partij over de streep te trekken kwam ik in een verliezende stelling terecht:

De laatste zet die ik hier speelde was Te1, ik overwoog eerst om a3 te spelen, maar toen zag ik een ongelofelijke zet van mijn tegenstander… namelijk Ta7! Het paard op e6 dekt g7, mijn toren op a8 kan de 8ste rij nooit verlaten, een prachtige zet! Overigens, na a3 is er ook Tcc7, waar een mat in 3 volgt. Ik speelde met Te1 dus nog een van de betere zetten, maar de stelling is al compleet verloren, omdat ook na Te1 de zet Ta7 mogelijk is. Hetzelfde idee, ik kan de toren nooit pakken op a7, en na een zet als Te8 volgt Pf4, Pd4 en Tcc7. De torenbatterij op de 7e lijn is te sterk en mijn koning te zwak. Ik had te veel tegenspel van mijn tegenstander toegelaten in de jacht naar een winst, gelukkig pakte mijn tegenstander na Te1 op c2 en werden de paarden van het bord gehaald, wat volgde waren een heleboel torenzetten in een gelijkwaardig eindspel. Remise. 

Bord 8: Wibo
Met wit kreeg ik de Pirc voorgeschoteld. Mijn tegenstander speelde dit vrij verdedigend zodat ik na 10 zetten een fijne, actieve stelling had. Vervolgens speelde hij 11…, Kd8 waarmee hij zijn rokade opgaf. Na afruil van de dames had ik het initiatief aan mijn zijde en kon ik druk zetten op zijn stelling (pion d5): 

Hier speelde hij 19…,Tac8?? waarna hij na mijn 20.g4 direct een stuk verloor. Hij speelde nog 20 zetten door, maar ik speelde de partij verder foutloos uit.

(door Albert Segers)

Op maandagavond 18 mei speelde ons eerste RSB-team in de laatste ronde van de RSB Hoofdklasse tegen Shah Mata. Er stond voor beide ploegen weinig meer op het spel: de kampioenskansen waren voor ons al uit het zicht geraakt en Shah Mata was feitelijk al gedegradeerd. Het grote voordeel hiervan was natuurlijk dat er vrijuit kon worden gespeeld. De stemming was opperbest en beide ploegen hadden er duidelijk zin in om een leuke pot op de mat te leggen.

Na een treffende toespraak van Bert Vlot, onze wedstrijdleider deze avond, waarin ruimte was voor alle emoties, gingen we er eens goed voor zitten en ontrolde zich een spannende strijd. Qua rating en gemiddelde leeftijd was Messemaker op papier zwaar favoriet, maar de werkelijkheid toonde een heel ander gezicht.

De oudjes toonden zich taai en geslepen. Dat ondervonden bijvoorbeeld Bernard en Albert. Met de witte stukken kwamen beiden met voordeel uit de opening, maar daarna ging het langzaam maar zeker bergafwaarts. Alleen een remiseaanbod van hun tegenstander kon hen het vege lijf redden. Leverde toch mooi vier tevreden en blije mensen op!

Bij Sjoerd ging het opeens helemaal mis en hij verloor daardoor al vrij snel. Dit werd gecompenseerd door een prima overwinning van Scott. En good-old Kees – de onbetwiste nestor van het gezelschap – boekte een mooie overwinning aan bord 4 waarmee hij zijn sterke seizoen bekroonde (met een TPR van 2053)!

Zodoende stonden we met 3-2 voor en concentreerde de aandacht zich op de laatste (en hoogste) drie borden. Jan (bord 3 met zwart) had door een mooie wending in de opening groot voordeel opgebouwd. Maar helaas sloeg later in de partij het blundervirus toe: hij miste een pointe en was toen gedwongen zijn dame in te leveren voor twee stukken. Dat bleek uiteindelijk onhoudbaar te zijn (3-3).

Toen was de grote vraag: gaan we deze wedstrijd eigenlijk nog wel winnen? Bij zowel Guido (bord 2) als Auke (bord 1) stond er een eindspel op het bord met sterke remisetendensen. Bij Guido was de vraag of hij op de een of ander manier (tempodwang) door de zwarte blokkade heen kon komen. En Auke was beland in een ongelijkelopers-eindspel. Weliswaar met een oppermachtige koning en twee vrijpionnen, maar met die afwijkende bisschoppen en enige tijdsdruk weet je het maar nooit …

Maar, eind goed al goed. Guido moest berusten in remise. Maar Auke kon de winst forceren door de loper te winnen voor zijn twee vrijpionnen, waarna zijn enig overgebleven pion – een rand pion – de overwinning bracht omdat deze in het juiste kleurenpalet zat.

Hiermee sluit ons eerste RSB-team het seizoen af met een verdienstelijke tweede plaats in de RSB Hoofdklasse. In theorie kan Overschie nog op gelijke hoogte komen (door met minimaal 6-2 te winnen van Charleur) maar dat zie ik niet gebeuren.

Hierbij nog een aantal foto’s van de wedstrijd (met dank aan Zoran Zekusic).