Auteur: Peter Scheeren

(door Bernard Evengroen)

28 maart 2026 was een datum waar ik al even naartoe leefde. Dit seizoen is niet lekker gestart. Maar we leken als team in vorm te komen. Waar we in 2025 2 MP uit 5 wedstrijden hadden gescoord, waren er in 2026 al 3 MP in 2 wedstrijden. Nipte uitslagen die telkens de verkeerde kant op vielen, zorgden voor een zorgelijk groot degradatiespook rond de jaarwisseling.

Gelukkig zat half maart 2026 de sfeer er weer goed in. We hadden veerkracht getoond en van hele slechte papieren, was de strijd onderin en in de middenmoot van klasse 3E ongekend spannend. De top is sindsdien ongewijzigd en uitgelopen van de rest, maar de rest ontloopt elkaar niet veel. Door de goede resultaten in 2026 was de hoop en het vertrouwen op een winst tegen de hekkensluiter groot.

Hoewel het een thuiswedstrijd betrof, werd het startschot eerder in Goes geopend. Peter Scheeren speelde vooruit tegen Sven Stange. Dat eindigde in een gelijkspel. De overige 7 spelers van beide teams traden in Gouda tegen elkaar aan.

Ikzelf mocht achter de zwarte stukken van bord 7 plaatsnemen tegen Joey van de Braak. Hij verraste me op zet 2. Precies zijn bedoeling gaf hij aan. Maar door mijn antwoord werd hijzelf ook aan het denken gezet. Wat volgde was een stelling met veel stukken op het bord, waarin de witte koning onhandig in het midden bleef. Het lukte om verschillende dreigingen op te bouwen en uiteindelijk sloeg dat door.

Na het analyseren van mijn partij zag ik dat Auke ook gewonnen had. In het langslopen had ik een paar keer een stelling gezien, waar ik niet veel van begrijp. Maar Auke bleek zijn vorm van de laatste tijd vast te houden door zijn overwinning.

Op dat moment was de voorsprong met 2,5 – 0,5 royaal, maar een kort rondje langs de velden leerde anders. Rob stond op het eerste bord goed, maar de overige borden zagen er niet goed uit. In gesprek met Auke besprak ik hoopvol wie er voor de matchpunt(en) nog een resultaat konden halen.

Kees (bord 8) was een kwaliteit achter gekomen en zijn tegenstander had deze teruggegeven voor een toreneindspel met een pion meer. We hoopten dat er misschien daar een halfje vandaan kon komen. Dat bleek een illusie, want zijn tegenstander Luuk maakte het eindspel nauwkeurig af.

Dan was er Sjoerd (bord 6) die vorige wedstrijd een pionneneindspel tegen 2200+ won, zou hij dat trucje nog een keer uit kunnen halen, nu hij weer 2200+ tegenover zich kreeg? Winnen ging in ieder geval niet, want hij stond duidelijk minder. Ook dit eindspel was akelig nauwkeurig uitgeteld vanuit de Goese zijde.

Ook Jan (bord 5) had een eindspel met minder pionnen gekregen. Aangezien het een eindspel betrof met beide een toren en loper, had ik de hoop dat inclusief het offeren van een loper alle pionnen zouden verdwijnen. Ook dit bleek een illusie, want er verdwenen pionnen, maar alleen van zwart.

Toen ging het opeens hard, want met op papier een voorsprong in de tussenstand, waren de zo nodige matchpunten opeens heel ver weg.

Van de partij van Scott (bord 3) heb ik niet veel gevolgd, maar ook hij noteerde een nul. Ik waande me opeens weer in 2025, toen ook alles slecht uitviel.

Met een definitief verlies voor het team, vocht Rob (bord 2) nog door. Hij schrijft zelf over zijn partij het volgende:

Ik kreeg een Trompowski op het bord wat mijn tegenstander nogal merkwaardig behandelde. Ik rokeerde lang en speelde op een koningsaanval, maar objectief gezien was dat wat te langzaam. Mijn tegenstander probeerde er op de damevleugel wat van te maken, wat jammerlijk mislukte en ik twee gezonde pionnen won. Daarna ontstond een lange manoeuvreerpartij waarbij mijn tegenstander activiteit probeerde te krijgen en ik dat steeds voorkwam en probeerde stukken te ruilen. Hij moest steeds de goede zet zien te vinden en maakte uiteindelijk een fout waardoor ik een stuk zou winnen, waarop hij opgaf.

Dat bracht de eindstand op een 3,5 – 4,5 verlies tegen Goes, die ons daarbij op de ranglijst passeert. Hoewel we nu zelf laatste staan, staan plek 5 tot en met 10 nog steeds relatief dicht op elkaar. Er is de laatste ronde dus nog van alles mogelijk.

Tijd om de veerkracht die we met de jaarovergang hebben laten zien opnieuw te tonen. Dat mag al op 11 april tegen Sas van Gent. We hebben twee weken om onze focus daarop te leggen. Als tegen die tijd dit verlies nog te gevoelig ligt, is het mogelijk om over Antwerpen te rijden, maar dat laat ik aan de chauffeurs van dan.

(door Eelco Naarding)

Voorafgaand aan deze laatste ronde (27 maart 2026) waren we redelijk zeker dat we niet meer konden degraderen. Nadat we dit seizoen begonnen met twee nederlagen, was dit toch al goed nieuws! Er komt een extra klasse bij, dus is alles wat onduidelijk, maar we stonden er met onze derde plek vrij goed voor. In theorie konden we zelfs nog kampioen worden. Maar dan had SHTV 2 wel moeten verliezen van Moira-Domtoren 4, en ze wonnen daar met 7.5-0.5. Helaas.

Ik had bedacht dat Frans, die al veel vaker zwart had gespeeld dit seizoen, op bord twee met wit zou gaan spelen met goede hoop een alvast een eerste punt. Nu kwam de tegenstander met 7 man opdagen, en lieten ze precies bord twee open! Waarvoor ze nog hun excuses aanboden, maar hun risico op degradatie met de een-na-laatste plek was te groot om ons van te voren in te lichten. Helaas voor Frans werd hij dus verwezen naar het aanmoedigende publiek, maar we hadden alvast wel het eerste punt, 1-0.

Derek was wat optimistisch in zijn koningsaanval en verloor een centrumpion. Zijn tegenstander dacht dat er meer te halen was, en pakte ook een kwaliteit met een paardvork op f2. Maar dit was een blunder. Na Txf2 Lxf2 had Derek Lh6 met matdreiging, en na de enige verdedigende zet Df6 werd de dame ingesloten met Lg5, met dank aan de witte pion op f5. Zijn tegenstander gaf op, 2-0.

Simons partij ging verloren, en Jonathan en Ivar eindigden allebei in gelijkspel. Nu was het dus 3-2.

Ik was als zesde klaar. Mijn tegenstander offerde een pion in het Frans, op een wat dubieuze manier. Ik heb dit eerder op het bord gehad, en wist in elk geval ongeveer wat mijn plannen waren.

In deze stelling kon ik precies op tijd 11. .. f6 spelen, waarna het paard na 12. h5 op e5 kan slaan. Wit kan op g6 slaan en de pionstructuur verslechteren, maar na de partijvoortzetting 12. Lxg6 hxg6 13. Dd3 Pxe5 14. Pxe5 fxe5 15. Txe5 Tf5 heb ik nog steeds een (inmiddels verbonden vrij-)pion meer en is de witte aanval voorbij. Mijn (overigens zeer sympathieke) tegenstander had volgens de computer nog een kans om gelijk te maken op zet 17, maar dit was niet makkelijk te zien. De definitieve fout kwam in deze stelling na 20. .. Dxg5:

21. Pxd5? e4! Wit had al geen goede opties meer, maar dit kost een vol stuk. Na nog een paar zetten gaf wit op. Nu was het dus 4-2, maar op de beide overgebleven borden zag het er moeizaam uit.

Frank, die op bord 1 een sterke tegenstander had, heeft daarover het volgende te zeggen:

Over mijn partij kan ik kort zijn. Ik speelde met zwart  en in de Hollandse opening speelde ik al snel mijn paard naar een verkeerd veld en stond direct druk. Ik verdedigde veel te passief. Pas op zet 27 kwam ik voor het eerst met een stuk op de vierde rij. Ik kwam er de gehele partij dus niet aan te pas. Een terechte en kansloze nederlaag van mij dus.

En dan Nick:

Helaas niet het einde waar ik op had gehoopt in de KNSB dit seizoen, de partij ging lange tijd gelijk op, maar ik moest uiteindelijk toch mijn meerdere erkennen in de tegenstander. De partij begon met 1. e4 c5 2. Pf3 Pc6 3. d4 cxd4 4. Pxd4 Pf6 5. Pc3 d6. D6 kwam bij mij vrij passief over, dat gevoel had ik gedurende grote gedeelte van de opening, na 11 zetten was dit de stelling:

Hier was ik vrij tevreden met mijn stelling, al was het natuurlijk nog nagenoeg gelijk, de partij ging verder met: 11. Df3 Ld7 12. Pde2 Pa5. En deze zet was vrij vervelend, helaas kon ik de witte loper niet gemakkelijk meer op het bord houden, ik had toch ergens a3 moeten spelen zodat ik mijn witte loper kon behouden. In deze stelling heb ik lang getwijfeld of ik moest gaan voor f5, maar ik besloot eerst voor 13.Dg3 te gaan, gevolgd door 13…Pxb3 14.cxb3. Lc6 15.Tac1, tactisch is de e4 pion nu beschermd:

15… Pxe4 gaat niet vanwege Pxe4 en de loper kan niet bewegen omdat deze gepend staat, en 15…..Lxe4 16. Pxe4 Pxe4 17. Txc7 Pxg3 18. Pxg3 is simpelweg een veel betere stelling voor wit met de toren op de 7e rij en een stuk voor een pion. Echter, het feit dat een zet een pion tactisch verdedigt betekent nog niet direct dat het een goede zet is. De partij ging verder met 15. .. Da5 16. e5 Pe4 17. Dg4 Pxc3. In deze fase van de partij ging het van gelijk naar beter voor zwart, zoals eerder aangegeven twijfelde ik lange tijd om e5 of f5 te spelen, en ik besloot uiteindelijk om e5 te spelen, dit was de verkeerde zet, f5 was de juiste keuze. Ik zag: 16. f5 Pxe4 17. Pxe4 Lxe4. In deze stelling zag ik niet veel positiefs voor wit, maar ik had één zet over het hoofd gezien: 18.f6. Uiteraard! Wit dreigt mat en tegelijkertijd wordt de loper aangevallen, de enige optie is dan 18…Lxf6, maar vanwege de penning van de g pion kan wit simpelweg 19.Txf6 spelen en zo een loper voor komen.

De partij ging verder met: 18. Txc3 dxe5 19. f5 exf5 20. Dxf5 Dd5 21. Dh3 f5. Hier was het meeste venijn inmiddels uit mijn aanval en helaas weinig mogelijkheid om er echt door te breken, ik probeerde nog een wanhoopspoging met 22.Lh6 in de hoop nog iets kunnen forceren met Tg3, maar dit werd vrij hopeloos na: 22…. f4 23. Td3 Dc5+, 24. Kh1 gxh6 25.Dxh6 Kh8 26. Th3 Le4. De rest van de partij was vrij hopeloos heen en weer schuiven van mijn onderdelen, tot ik op zet 28 ook nog Dh5 speelde:

Na een aantal zetten uitstel van executie gaf ik op zet 36 op.

Einduitslag, een zwaar bevochten 4-4. Daarna gingen we gezellig samen met het eerste team, dat ook thuis speelde, eten bij de Kaasbar. De kaasfondue was uitstekend!

In de eindstand zijn we toch knap derde geworden. We hebben van de twee koplopers verloren, dus dan zit er niet meer in. Al met al een seizoen om als team trots op te zijn!