Auteur: Peter Scheeren

(door Auke Wilming)

Maandagavond namen wij het in de 4e ronde van de RSB-competitie op tegen SV Erasmus. We traden aan met het basisteam, en hoewel iedereen er dus bij was, was niet iedereen in topvorm. Enkelen hadden last van hooikoorts, er was drukte op werk, of schaakmoeheid van een weekend Noteboomtoernooi spelen. Hoe dan ook, eenmaal in de comfortabele stoelen van buurthuis Arcadia viel op het spel weinig aan te merken.

Net na 20:00 konden we beginnen en grappig genoeg opende wit zowel bij mij op bord 4 als bij Scott op bord 6 met 1.b3. Verder sprong er een andere opening uit: Albert stond na 6 zetten straal gewonnen:

6…g4 valt het paard aan, maar met 7.Pxe5 wordt het paard slechts naar een beter veld gejaagd.

Sjoerd was als eerste klaar. Zwart liet na te rokeren, en daar maakte Sjoerd optimaal gebruik van:

Na 21.Pxe6 heeft zwart geen goede oplossing: de koning kan niet uit het midden en wit wint ook nog eens 2 pionnen. Er was maar één manier om dat te voorkomen: opgeven.

Ongeveer tegelijkertijd was Kees klaar. Hij voelde zich niet helemaal op zijn gemak na de opening, en toen wit in het vroege middenspel een zetherhaling initieerde, ging hij daar dus graag op in: remise.

Vervolgens was Jan op bord 5 klaar. Hij sloeg het middenspel over en na 31 zetten greep hij
zijn kans:

Zwart forceert de loperruil, maar ziet 32.Lxc6 Kxc6 33.g4! over het hoofd. De witte koning heeft na 33…fxg4 vrij spel zo wordt het 2½-½ voor Messemaker.

Met 2,5 punten en een winnende stelling bij Albert zag het er goed voor ons uit. Op de resterende borden ging het moeizamer. Scott had initiatief op de damevleugel, maar Peter Ypma, Guido en ik stonden niet erg goed.

Ik werd na de opening positioneel overklast door mijn tegenstander en moest een kwaliteit geven om mijn koningsvleugel te redden. Ik had nog een pion ter compensatie, en dus was het uit nood geboren offer zo slecht nog niet.

Dit is enkele zetten na het kwaliteitsoffer, en het loperpaar zorgt voor uitstekende
compensatie. Na het net gespeelde 29.Ld2 is het meteen gedaan. 29…Txf3 30.Lxg5 werd
gespeeld, maar ik had gezien dat dit niet kan wegens 30…h3! en wit verliest niet alleen de
kwaliteit, maar na 31.Tgg1 Lxg1 32.Txg1 Lxg4 is de h-pion ook nog eens niet te stoppen.

Scott had een sterke of zwakke vrijpion op a3, maar staarde zich daar niet blind op en creëerde een veel betere winstkans:

36…Pg5, zoals gespeeld door Scott, beslist de partij direct, want na …Pf3+ is het mat met de dame op h1 of op zijn minst damewinst. Het duurde nog verrassend lang, maar met de
koning op f4 en mat op de volgende zet vond wit het na 46 zetten mooi geweest.

Guido’s tegenstander speelde een goede Siciliaanse opening op bord 1, en na het principiële en goede 17…d5 heeft Guido wat problemen:

Zwart heeft beter geanticipeerd op het openbreken van de stelling en de computer geeft een evaluatie van -1. Na 18.exd5 Pxd5 19.Lg3 Dc6 20.Pxd5 Txd5 grijpt Guido echter zijn kans met 21.Pe5! en wint een kwaliteit. Zwart vond hierna niet de nauwkeurigste verdediging en gaf tien zetten later op.

Peter werd na een gecompliceerd middenspel voor een lastige keuze gesteld:

26…gxf5 spelen waarbij wit met Dg5+ en Df6+ een remise op zak heeft en rustig kan zoeken naar een eventuele winst, of 26…Kh8 met een iets mindere stelling maar wel kansen op meer? Peter koos voor dat laatste, maar de zwakke zwarte koning bepaalde de partij uiteindelijk in wits voordeel. De witte stukken werden dan ook bespeelde door voormalig wereldkampioen (!) correspondentieschaak Gert Timmerman.

En zo kwam de eindstand op 5½-1½ en een comfortabele overwinning waarmee wij in ieder geval tijdelijk de koppositie overnemen.

5½-1½… Albert is nog bezig! De man die zo van schaken houdt dat hij er een gewoonte van maakt om als laatste klaar te zijn, kreeg dat ook nu voor elkaar. Hij won vanuit de droomopening een pion en ontdeed de zwarte koning van al zijn verdediging. Won nog een pion, ging een gewonnen eindspel in, won een derde pion… en had opeens nog enkele minuten op de klok. Zwart stelde wat lastige vragen met zijn toren, en spelend op de extra tijd en met een amper gewonnen stelling, accepteerde Albert de zetherhaling. Een frustrerend resultaat, maar als teamleider kan hij zich troosten met het feit dat hij het team wel naar winst heeft geleid.

Zo kwam de uitslag dus op 6-2 en blijven wij dus in de race voor het kampioenschap. In
ronde 5 spelen we thuis tegen RSR Ivoren Toren, de enige club die tot nog toe alles heeft
gewonnen. Dit zou dus wel eens een beslissende wedstrijd kunnen worden!