(door Bernard Evengroen)
28 maart 2026 was een datum waar ik al even naartoe leefde. Dit seizoen is niet lekker gestart. Maar we leken als team in vorm te komen. Waar we in 2025 2 MP uit 5 wedstrijden hadden gescoord, waren er in 2026 al 3 MP in 2 wedstrijden. Nipte uitslagen die telkens de verkeerde kant op vielen, zorgden voor een zorgelijk groot degradatiespook rond de jaarwisseling.
Gelukkig zat half maart 2026 de sfeer er weer goed in. We hadden veerkracht getoond en van hele slechte papieren, was de strijd onderin en in de middenmoot van klasse 3E ongekend spannend. De top is sindsdien ongewijzigd en uitgelopen van de rest, maar de rest ontloopt elkaar niet veel. Door de goede resultaten in 2026 was de hoop en het vertrouwen op een winst tegen de hekkensluiter groot.
Hoewel het een thuiswedstrijd betrof, werd het startschot eerder in Goes geopend. Peter Scheeren speelde vooruit tegen Sven Stange. Dat eindigde in een gelijkspel. De overige 7 spelers van beide teams traden in Gouda tegen elkaar aan.
Ikzelf mocht achter de zwarte stukken van bord 7 plaatsnemen tegen Joey van de Braak. Hij verraste me op zet 2. Precies zijn bedoeling gaf hij aan. Maar door mijn antwoord werd hijzelf ook aan het denken gezet. Wat volgde was een stelling met veel stukken op het bord, waarin de witte koning onhandig in het midden bleef. Het lukte om verschillende dreigingen op te bouwen en uiteindelijk sloeg dat door.
Na het analyseren van mijn partij zag ik dat Auke ook gewonnen had. In het langslopen had ik een paar keer een stelling gezien, waar ik niet veel van begrijp. Maar Auke bleek zijn vorm van de laatste tijd vast te houden door zijn overwinning.
Op dat moment was de voorsprong met 2,5 – 0,5 royaal, maar een kort rondje langs de velden leerde anders. Rob stond op het eerste bord goed, maar de overige borden zagen er niet goed uit. In gesprek met Auke besprak ik hoopvol wie er voor de matchpunt(en) nog een resultaat konden halen.
Kees (bord 8) was een kwaliteit achter gekomen en zijn tegenstander had deze teruggegeven voor een toreneindspel met een pion meer. We hoopten dat er misschien daar een halfje vandaan kon komen. Dat bleek een illusie, want zijn tegenstander Luuk maakte het eindspel nauwkeurig af.
Dan was er Sjoerd (bord 6) die vorige wedstrijd een pionneneindspel tegen 2200+ won, zou hij dat trucje nog een keer uit kunnen halen, nu hij weer 2200+ tegenover zich kreeg? Winnen ging in ieder geval niet, want hij stond duidelijk minder. Ook dit eindspel was akelig nauwkeurig uitgeteld vanuit de Goese zijde.
Ook Jan (bord 5) had een eindspel met minder pionnen gekregen. Aangezien het een eindspel betrof met beide een toren en loper, had ik de hoop dat inclusief het offeren van een loper alle pionnen zouden verdwijnen. Ook dit bleek een illusie, want er verdwenen pionnen, maar alleen van zwart.
Toen ging het opeens hard, want met op papier een voorsprong in de tussenstand, waren de zo nodige matchpunten opeens heel ver weg.
Van de partij van Scott (bord 3) heb ik niet veel gevolgd, maar ook hij noteerde een nul. Ik waande me opeens weer in 2025, toen ook alles slecht uitviel.
Met een definitief verlies voor het team, vocht Rob (bord 2) nog door. Hij schrijft zelf over zijn partij het volgende:
Ik kreeg een Trompowski op het bord wat mijn tegenstander nogal merkwaardig behandelde. Ik rokeerde lang en speelde op een koningsaanval, maar objectief gezien was dat wat te langzaam. Mijn tegenstander probeerde er op de damevleugel wat van te maken, wat jammerlijk mislukte en ik twee gezonde pionnen won. Daarna ontstond een lange manoeuvreerpartij waarbij mijn tegenstander activiteit probeerde te krijgen en ik dat steeds voorkwam en probeerde stukken te ruilen. Hij moest steeds de goede zet zien te vinden en maakte uiteindelijk een fout waardoor ik een stuk zou winnen, waarop hij opgaf.
Dat bracht de eindstand op een 3,5 – 4,5 verlies tegen Goes, die ons daarbij op de ranglijst passeert. Hoewel we nu zelf laatste staan, staan plek 5 tot en met 10 nog steeds relatief dicht op elkaar. Er is de laatste ronde dus nog van alles mogelijk.
Tijd om de veerkracht die we met de jaarovergang hebben laten zien opnieuw te tonen. Dat mag al op 11 april tegen Sas van Gent. We hebben twee weken om onze focus daarop te leggen. Als tegen die tijd dit verlies nog te gevoelig ligt, is het mogelijk om over Antwerpen te rijden, maar dat laat ik aan de chauffeurs van dan.
