0-1, 0-1, 0-1, 0-1, 0-1, 0-1, 0-1. De uitslagen druppelen binnen. Het is een bibberavond, overal gaat het mis bij RSB 3. Maar gelukkig hebben we Wibo nog, hij speelt de langste partij: 0,5 – 0,5 ! Hij haalt een half puntje binnen en redt zo de eer. Met een kwaliteit tegen 2 pionnen weten beide spelers er niet door heen te komen. Het slot is met zettenherhaling.
Als illustratie van wat er bijvoorbeeld verder allemaal misging is hier de volgende stelling:
Ik, Peter, heb zwart en de stelling doet pijn aan mijn ogen. (Een paar zetten eerder is h5 en dan pas Th8 nodig om de dame weg te houden. Ik speel echter eerst Th8). Ik wil opgeven, maar dan speelt hij De3 in plaats van bijvoorbeeld T1e7. Met Kg7 geeft dat mij (en SF) weer enige hoop. Maar in het eindspel wat even later ontstaat gaat het natuurlijk toch weer mis.
Yuri meldt het volgende over zijn partij: “Met zwart kreeg ik de Alapinvariant van het Siciliaans op het bord: 1.e4 c5 2.c3 Pf6 3.e5 Pd5 4.d4 cxd4 5.cxd4 e6 6.Pf3 Le7 7.Ld3 O-O 8.O-O d6. Vanuit de opening ging het goed. Er volgde 9.Pc3 Pb4 10.Lb1 dxe5 11.Pxe5 f5 12.Le3 Pd7 13.Db3 Pxe5 14.dxe5 Pc6 15.Lf4 Pd4 16.Dc4 Pc6 17.Td1 Db6 18.Pb5 a6 19.Pd6. Hier kwam de eerste belangrijke beslissing.
Ik overwoog 19…Lxd6, maar maakte me zorgen over de vrijpion die wit na 20.exd6 zou krijgen. Daarom koos ik voor 19…Db4, waarmee ik de dame aanviel, maar het sterke paard op d6 liet staan. Achteraf had ik te veel respect voor de mogelijke vrijpion en te weinig voor het paard. Na 20.Dc1 Td8 21.a3 Db6 22.Lxf5 Pxe5 23.Pxc8 Txd1+ 24.Dxd1 Txc8 werd het een tactische strijd waarin aan beide kanten kansen werden gemist. Wit vervolgde met 25.Lxh7+ Kxh7 26.Dh5+ Kg8 27.Lxe5 Dc5 28.De2 Lf6
29.Lxf6….Een remise was nog steeds binnen bereik, maar hier zag ik een belangrijk detail over het hoofd. Ik speelde 29…gxf6, zonder te beseffen dat wit met 30.Dxe6+ de pion met schaak kon slaan. Daardoor moest ik eerst mijn koning verplaatsen en kwam ik niet meer toe aan …Dc1+ om af te wikkelen. Ik had eerst 29…Dc1+ moeten spelen en pas daarna de loper moeten terugslaan. Na 30…Kg7 31.h3 gaf ik op: 1–0. Wit had inmiddels twee pionnen meer.”
Er wordt dus wel veel strijd geleverd op de borden maar dan toch weer die 0-1.
Deze avond wat schaken betreft maar gauw vergeten en volgende keer weer vrolijk opnieuw beginnen.
Hierboven de zwarte koning midden op het bord de als teken van weer een overwinning voor Fianchetto.
En (gelukkig maar): “Aan het eind van de schaakpartij gaan zowel de koning als de pion terug in dezelfde doos”.
