Categorie: RSB-beker

In de achtste finale van de RSB-bekercompetitie speelde Messemaker op 6 februari een thuiswedstrijd tegen RSR Ivoren Toren. Voordeel van zo’n thuiswedstrijd op maandag is dat ons team kan beschikken over de sterkste spelers. Daardoor kon Messemaker op volle oorlogssterkte aantreden tegen de bezoekers uit Rotterdam. Ons team behaalde dan ook een solide overwinning die geen moment in gevaar was.

Peter Scheeren won een partij uit één stuk, waarbij de tegenstander in het middenspel in tempodwang kwam; de partij eindige met mat door een leuk dame-offer. Deze partij zal door Peter worden ingediend voor de Messemaker-schoonheidsprijs.

Peter Ypma baarde enig opzien door vlak na de opening zonder aarzelen (?) zijn koning op d7 te zetten op een open d-lijn. Zijn tegenstander kon desondanks geen vuist maken en de partij eindigde in remise.

Erik Hennink bracht met zwart in de opening een pionoffer met een ontwikkelingsvoorsprong als compensatie. Zijn tegenstander gaf de pion even later terug en wist het eindspel remise te maken. Achteraf gezien had Erik waarschijnlijk een goede winstkans gemist.

Jan Evengroen had in een Scandinavische opening een overwicht behaald en hield dit lange tijd vast. Het voordeel verwaterde echter en daarna was het zelfs de zwartspeler die op winst speelde (mede gezien de stand van de wedstrijd). Maar Jan hield het eindspel moeiteloos remise, waarmee de overwinning definitief werd.

De kwartfinale tegen RSR Ivoren Toren 1 liep uit op een ruime overwinning. De tegenstander was enigszins verzwakt doordat kopman Spaan niet in het bekerduel tegen ons meespeelde, maar intern in de “Champions League” (en deed daar wel goede zaken). Wij waren op volle sterkte en ratingfavoriet, maar ook de stellingen gaven mij al snel het gevoel dat het wel goed ging komen.

Peter stond misschien objectief dan wel dubieus (ten opzichte van zijn eigen woorden achteraf is dubieus nog een positieve kwalificatie), maar ik vond het een typischeYpma partij/stelling en was niet verrast dat Peter er tegen Paul Batenburg toch met het punt vandoor ging en nog wel als eerste.

Erik met wit tegen Michael Fung vond ik al snel prettig staan. Misschien was er weinig aan de de hand, maar de stelling speelde in elk geval prettiger voor wit en Erik kon uiteindelijk in het eindspel een pion winnen. Daarna was het voor mijn gevoel een kwestie van tijd voordat het punt zou worden binnen gesleept en zo ging het ook, zodat een halfje uit de resterende twee partijen voldoende zou zijn om door te bekeren.

Ik zei tegen Leen min of meer grappend dat remise spelen ok was. Min of meer grappend omdat de stelling er bij mij inmiddels wel erg goed uit zag. Met tegengestelde rokades was mijn aanval veel eerder dan een eventuele witte aanval.  Kort daarna werd de partij van Leen (tegen Paul Tromp) inderdaad remise. Of dat door mij kwam weet ik niet, wel begreep ik achteraf dat Leen duidelijk beter zou hebben gestaan, iets wat mij ontgaan was. Hoe dan ook het beslissende halfje, dus dat was mooi. Daarna kon ik de kers op de taart zetten door in het uitvluggeren mijn voordeel tegen Herman Keetbaas gedecideerd in winst om te zetten.