Categorie: RSB-beker

(door Auke Wilming)

Nu ik de kater van het verlies enigszins heb verwerkt, nog een kort verslag van afgelopen maandag.

Het eerste uur van de avond stond in het teken van Peter Ypma:

Na een aantal slechte nachten waarin ik ‘s avonds wakker gehouden werd door de temperatuur en ‘‘s ochtends door de muggen was ik toe aan een goede lange nacht. Om 20:30 nam ik mij dus voor om even later te gaan slapen. Op dat moment ging echter de deurbel ineens en kwamen na het openen van de deur de simpele woorden “bekerfinale”. Of het de warmte, het slaapgebrek of iets anders was, weet ik niet. Wel weet ik dat ik die bekerfinale helemaal vergeten was. 30 seconde later zat ik in de auto mijn sokken en schoenen aan te trekken, waarbij ik geüpdatet werd over de wedstrijd (en ik niet voor het laatst die avond mocht uitleggen waarom ik niet zoals iedere normale Nederlander zo telefoonverslaafd ben dat ze mij gewoon telefonisch konden bereiken). Eenmaal op de club mocht ik met wit tegen Mark Timmermans die zo vriendelijk was om mijn late aankomst niet erg te vinden en zelfs een drankje aanbood met de woorden “doe maar gewoon een zet. Je hebt al genoeg tijd verloren”. Sportiviteit kan de Dordrechtenaren dus in ieder geval niet verweten worden. De partij die volgde was kort maar niet zonder spektakel. Mark deed een bekend kwaliteitsoffer, wat ik niet echt kende. In het vervolg werd het snel scherp, maar nadat wij beide een iets mindere zet gedaan hadden, kwam de mogelijkheid voor zetherhaling langs. Ik vertrouwde mijn stelling, mijn tijdsachterstand en mijn gebrek aan wakkerheid niet genoeg om door te spelen en accepteerde de zetherhaling en de remise dus.

Zo hadden we het eerste halfje binnen, tegen de sterkste speler van Dordtrecht bovendien. 

Op bord 4 kwam Peter Scheeren lastig uit de opening. Door druk op zijn damevleugel kon hij zijn ontwikkeling niet echt voltooien.

Mijn opening op bord 1 was een herhaling van een partij die ik twee jaar geleden in Frankrijk had gespeeld, en ik wist dus dat ik vrij goed stond. Dat kon mijn tegenstander overigens niet deren, want hij speelde nog min of meer à tempo.

Erik kreeg dezelfde opening tegen als in de laatste KNSB-ronde, en dit keer koos hij voor een brutale aanpak. Hij gooide de knuppel in het hoenderhok en offerde een kwaliteit, met een interessante stelling als resultaat.

Ik speelde zodra ik op mezelf was aangewezen een indrukwekkende 8 slechte zetten op rij en stond daarna kansloos verloren. Peter had het nog steeds lastig, maar had zeker nog kansen op een goed resultaat. Bij Erik kon wit zijn stelling consolideren en met een kwaliteit meer stond wit erg goed.

Met het oog op mijn bord (waar de evaluatie tussen -5 en mat in 3 schommelde) speelde de tegenstander van Erik het safe en werd even later remise overeengekomen.

Ik kon geen konijn uit de hoge hoed toveren en moest opgeven, en zo resteerde alleen Peter op bord 4.

De agresieve torens van wit maakten dat hij beter stond, maar de klok speelde ook een rol en dus konden we nog even hopen op 2-2. Peter gaf dapper een stuk in de hoop dat de vrijpionnen naar de overkant konden sluipen, maar wit had alles onder controle. Peter wist er nog wel een remise uit te slepen, waardoor de eindstand op 2,5-1,5 kwam.

Het was leuk om de bekerfinale bij ons te organiseren, en de liveborden smaakten naar meer! Het resultaat was natuurlijk niet waarop wij hoopten, maar er zat ook geen moment méér in. Rest ons niet anders dan Dordrecht te feliciteren!

Maandag 29 juni vond in het BDC de finale van de RSB-bekercompetitie plaats. De wedstrijd werd gespeeld op live-borden en geleid door de RSB-wedstrijdleiders Angelique en André van de Graaf. Na een spannende strijd wist Dordrecht de wedstrijd nipt te winnen (2,5-1,5) en kon dat team de wisselbeker dus mee naar huis nemen. Een verslag van de wedstrijd is te vinden op de website van S.C. Dordrecht. Een verslag van de Messemaker-teamleider volgt nog. Hieronder een aantal foto’s van dit evenement (met dank aan Zoran Zekusic).

(door Jeroen Eijgelaar)

We hebben de finale van de RSB-beker gehaald. Tegenstander is Dordrecht. In seizoen 2022-2023 speelden Messemaker 1847 en Dordrecht ook de finale en werd toen te Dordrecht gespeeld. Nu spelen we deze finale thuis te Gouda op 29 juni a.s.

Dordrecht zal nog goede herinneringen hebben aan het afgelopen KNSB-seizoen, waar beide teams van Messemaker in Gouda genadeloos zijn afgestraft:

“Afstraffing van Messemaker in KNSB-competitie: Op 01-11-25 kregen beide KNSB-teams een afstraffing te slikken tegen Dordrecht. Team 1 verloor met 1.5-6.5 en team 2 met 3-5. Wij hebben dan nog goede herinneringen aan de finale RSB Beker seizoen 22-23 te Dordrecht..”

De RSB-wedstrijdleiding maakt het mogelijk om de wedstrijden op live borden te spelen en uit te zenden op het internet, klik hiervoor naar een van de links op de RSB-website.

(Door Auke Wilming)

Maandagavond speelde het RSB-bekerteam de halve finale in en tegen Krimpen a/d IJssel. Er is dit jaar geen sprake van een vast bekerteam, en Guido was alweer de 8e speler van Messemaker in de beker dit seizoen. Wij waren in de voorgaande 8 partijen nog ongeslagen, maar Krimpen leek vooraf de ratingfavoriet. 

Na een uur gespeeld te hebben leek Guido op bord 4 met zwart een min of meer evenwichtige stelling bereikt te hebben. Jan had een complexe Siciliaanse stelling op het bord en ik schatte in dat zijn witte stelling goede kansen bood op winst. Ik ging op bord 2 met zwart direct een eindspel in (of een middenspel zonder dames), dat altijd iets beter voor wit zou moeten zijn. Scotts tegenstander had geen zin om zijn geïsoleerde damepion te verdedigen en gaf hem simpelweg op. Scott stond dus een pion voor en de waardering van de engine weerspiegelde dat: +1. Al met al hadden we op de witte borden dus goede winstkansen en leken de zwarte borden nog weinig gevaar te lopen.

Kort hierna keerden de kansen: Scott wilde g4 gevolgd door Dc1 spelen, en dacht toen: waarom niet eerst Dc1?! Zijn tegenstander was enigszins van slag door deze zet, want zwart kan nu heel eenvoudig een pion én een kwaliteit winnen. Scott had dat natuurlijk ook gezien, maar zoals dat soms gaat,  zag hij door alle variaties het bos (of bord) niet meer. Met een kwaliteit en weinig stukken op het bord leek dit een lastig verhaal te worden. 

Ik was uit mijn zwarte schild gekropen en had een eindspel van toren en loper tegen een toren en paard afgedwongen, wat achter het bord als een klein plusje voelde. Met de manoeuvre Tc8-c4-a4 kon ik bovendien de witte stukken bezighouden met het verdedigen van de a2-pion. 

Jans tegenstander had een pion geofferd en leek daar wat initiatief voor terug te krijgen. Al snel was daar niet veel van over, en de extra pion was bovendien een vrije a-pion! Op Guidos bord werd veel geruild en toen wit zijn kans miste op groot voordeel met een intermezzo leek het daar op remise af te stevenen. Scott wist het zijn tegenstander nog heel lastig te maken en dreigde ook een pionnetje te winnen, maar met nog 3 minuten op de klok wist wit zijn h-pion langs de hulpeloze g-pionnen te schuiven, en moest Scott opgeven.

Even later werd de vrede bij Guido inderdaad getekend en hadden we dus 1.5 punt nodig op 2 en 3 om tot snelschaken te komen. Jan wist de dames te ruilen en zwart wist daarna niet echt weerstand te bieden tegen Jans eenvoudige plan: a4-a5-a6-a7-Tb8. 

Ik zag de constructie a7-tb8 vanaf de zijkant en dacht dat zwart nu elk moment op zou geven. 10 minuten later keek ik weer eens opzij en tot mijn grote verbazing waren ze nog bezig en hadden ze beiden één toren en één loper. Toen ik nog eens goed keek snapte ik hoe dat kon: Jan had ook nog een dame. Met een dame minder probeerde zwart het gek genoeg nog best lang, maar dat mocht natuurlijk niet baten. 

Terwijl Jan de a pion aan het schuiven was, zocht ik een manier om voortgang te boeken. Daarbij gaf ik wit de kans om mijn loper en koning te immobiliseren, wat volgens de engine een winnende lijn was. Ik en ongetwijfeld ook mijn tegenstander zagen deze mogelijkheid, maar wij schatten het allebei verkeerd in. Zodoende kwam ik goed weg, en in de scrimmage onder de 5 minuten stond ik duidelijk beter. Mijn tegenstander ging all-in met een stukoffer, gevolgd door een kwaliteitsoffer, wat leidde tot 2 vrijpionnen op e6 en d5. Met de extra toren kon ik de pionnen ternauwernood stoppen en dus zijn we weer eens bekerfinalist!

De finale spelen we tegen de winnaar van de andere halve finale, die pas op 11 april gespeeld wordt. Zowel tegen Dordrecht als tegen RSR Ivoren Toren zal het een spannende finale worden!

(door Auke Wilming)

Afgelopen maandagavond speelde het RSB-bekerteam thuis de kwartfinale van de RSB-beker tegen Fianchetto. Wij traden op volle oorlogssterkte aan, met Erik, Peter S, Peter Y en ikzelf. Ik had in een poging Fianchetto te verrassen mijzelf op bord 1 geplaatst, vóór Peter S, dan Peter Y, en tot slot Erik. Op papier waren wij licht favoriet, want op alle borden behoudens het eerste hadden wij een ratingoverwicht van 100+ punten.

Uit de stellingen bleek dit allerminst; Erik stond met zwart dan wel ietsje beter, maar het was zeer de vraag of dat genoeg zou zijn voor het volle punt. Peter Ypma kwam al snel in een schoolvoorbeeld ‘goed paard tegen slechte loper’ middenspel, wat hij op zich goed gedaan had, ware het niet dat hij de loper bezat. Peter Scheeren speelde met zwart op bord 2 een gelijk opgaand middenspel. Mij wachtte op bord 1 een zware avond tegen een tegenstander met 200 punten meer. Daarbij was mijn aanpak van een ambitieuze opening gecombineerd met minimale kennis van deze opening misschien niet de beste. Fianchetto had duidelijk de beste papieren om de wedstrijd in reguliere speeltijd te beslissen.

Eriks voordeel vervlakte in een eindspel met ongelijke lopers wat een onvermijdelijke remise leek te worden. De beide Peters wisten hun inferieure stellingen remise te houden, en zo was het aan mij om ons in de wedstrijd te houden. Ik had een pion verloren en het eindspel was duidelijk verloren. In de tijdnood van mijn tegenstander stoomden mijn vrije g en h pion van hun startposities helemaal naar g6 en h7. Zelfs nu was er nog een remise voor mijn tegenstander in de vorm van eeuwig schaak, maar in plaats daarvan gaf hij pardoes op. Even hierna kwam Erik remise overeen en zo kropen wij door het oog van naald naar de halve finale. Daar nemen wij het op tegen de winnaar van het duel Sliedrecht-Krimpen a/d IJssel.

Fun fact: Messemaker heeft dit seizoen 4 keer gewonnen van Fianchetto in evenzoveel matches: in alle drie de RSB-competities, en nu dus de RSB-beker (zie ook het bericht van Jeroen Eijgelaar op deze website).

(door Scott Verschoor)

In de eerste ronde van de RSB bekercompetitie was Messemaker vrijgeloot. Nu mochten wij in de tweede ronde het opnemen tegen de schaakvereniging van Moerkapelle. Voor deze ronde vielen Albert en ik in. Ondanks dat ons team wat verzwakt was, waren wij met een ratingverschil van 100 ratingpunten de favoriet om te winnen.

Nu weet iedereen dat je in sport je tegenstander nooit mag onderschatten en dat bleek maar weer eens op deze avond. Op alle 4 de borden was het enorm spannend, tot in de laatste minuten was het niet duidelijk welk team de winst zou pakken.

Op bord 4 speelde Auke met zwart tegen een d4 systeem met Pf3. Als je tegenstander besluit om solide te spelen in een d4 opening, dan kan het best moeilijk zijn om te winnen met zwart. Dit merkte Auke ook, pas laat in de partij werd het ratingverschil duidelijk. Met de kwaliteitswinst wist Auke met twee torens de stelling te domineren en won zijn partij.

Albert speelde op bord 3 met wit. Zijn tegenstander speelde een Caro-Kann waar Albert lang een voordeel had. Toch bleek het lastig te zijn om een groter voordeel op te bouwen. Zijn tegenstander vond veel goede zetten en wist de stelling weer in evenwicht te brengen. Pas in de laatste minuten van de partij kon Albert de doorbraak vinden. Zwart offerde twee pionnen voor tegenspel maar kon niet de juiste voortzetting vinden. De tweede winst voor Messemaker was binnen!

Jan speelde op bord 2 met zwart tegen een Catalaan zonder c4. Deze partij bleef heel lang in evenwicht totdat Jan ervoor koos om de stelling interessant te maken met f6. Hiermee verzwakte hij zijn koning, want de dames waren nog op het bord. Dit was misschien dubieus, maar zijn tegenstander kon de complicaties niet aan en verloor een heel stuk. Jan wist dit keurig af te ronden in het eindspel.

Ikzelf werd op bord 1 geplaatst. In mijn partij koos mijn tegenstander ervoor om de Grünfeld-verdediging te spelen. Al vroeg in de partij week mijn tegenstander af van de hoofdvariant en speelde een paar dubieuze zetten. In de opening bouwde ik zelfs een winnende stelling op, maar helaas kon ik niet de juiste voortgang vinden. Nadat ik wist dat ik mijn kans had gemist, kon ik het remise aanbod van mijn tegenstander niet aannemen. Uiteindelijk was dit een verkeerde beslissing, want mijn tegenstander speelde het eindspel een stuk beter dan ikzelf. Gelukkig kon ik onder tijdsdruk nog met remise ontsnappen.

Al en al was het een intensieve en spannende avond. Gelukkig hebben wij aan het langste eind kunnen trekken. Eindstand: 0,5 – 3,5 winst.

(door Auke Wilming)

De RSB-beker begon voor Messemaker dit jaar op een stormachtige donderdagavond in Hellevoetsluis. Onderweg werd gesproken over de unieke kans op een beker-hattrick; wij zijn immers al twee jaar bekerhouder. Het succesvolle bekerteam van de laatste jaren, bestaande uit Peter, nogmaals Peter, Erik en Jan, was helaas niet compleet; Erik was verhinderd. Dat bood mij wel de kans om mijn RSB-bekerdebuut te maken! Het was de hele dag al regenachtig, maar op weg naar het Groenhovenbad (waar wij tegenwoordig verzamelen) was het gelukkig droog.

In de knusse speelzaal van De Pionier startten wij de klokken. Buiten ging het stormen, en
ook bij Peter Ypma kwam een stormachtige stelling op het bord (zoals gebruikelijk). Zijn
tegenstander op het eerste bord ging voor a2-a4-a5, gevolgd door lange rokade. De stelling leek op niets wat ik eerder heb gezien, en dat is precies het soort stelling waar Peter in gedijt! Op enig moment stond Peter twee pionnen achter, maar de stelling bleef verre van
duidelijk. Als de witte vrijpionnen op de damevleugel zouden kunnen lopen, zou Peter
zomaar in de problemen kunnen zitten. Maar ja, als honden konden bidden, zou het kluiven
regenen. In tijdnood deed wit één ongelukkige zet, en daarna wist Peter alle witte pionnen
af te snoepen en zelf te promoveren.

Op bord twee kwam Peter Scheeren met wit in een Grünfeld terecht, en zwart ging al snel in
schildpadmodus. Peter stond beter, actiever, maar het was lastig dat in iets tastbaar om te
zetten. Uiteindelijk wist hij een kwaliteit te offeren op d6, waardoor hij daar een vrijpion kreeg. Zwarts loper begon op een pion te lijken, en gecombineerd met een constante matdreiging op de zwarte velden was de stelling niet meer te houden.

Ikzelf speelde op bord drie en kwam in een Italiaanse stelling. Wits plan met 9.h3 en 12.fxe3
leek mij bedenkelijk, want g3 en al snel ook f4 werden daardoor gaten. Toen ik ook nog eens de Italiaanse loper voor een paard kon ruilen, zag het er zonnig voor mij uit.

Wellicht zorgden al deze succesjes ervoor dat ik mijn stelling overschatte, want ik maakte in
het middenspel een paar ongelukkige keuzes en het lukte maar niet om mijn loper te
ontwikkelen. Donkere wolken pakten zich samen boven mijn zwarte stelling.

In deze cruciale stelling heeft wit alle kansen na 29.Ph4, maar het lot was mij gunstig gezind, hij speelde 29.Db7, waarna 29…Pxc5 30.bxc5 Lc6 volgt, en de dame opgesloten zit.

Hoewel ik hem niet kon winnen, wist ik wel een dameruil op c7 te forceren. De lucht boven
mijn stelling klaarde op, en opeens stond mijn loper op de juiste diagonaal en mijn toren op
de open lijn! Het eindspel met drie witte pionnen op de c-lijn was vrij eenvoudig om te
zetten in een punt.

Jan speelde op bord vier tegen een wat jongere speler, en koos ervoor de hoofdlijnen van
de versnelde draak te vermijden met een rustige 7.Pb3.

In deze onbekende wateren speelde zwart al snel het ietwat onnauwkeurige Dd7, en daarna
zag hij zich genoodzaakt om zijn loper af te ruilen met Lxb3. Al snel kwam hij van de regen in de drup, verloor een pion, en nog een, en na een mooie (schijn)dame-offer wist Jan mat te
zetten.

Zo werd het toch een op papier afgetekende 4-0 overwinning voor ons, waar het gedurende avond niet per se naar uitzag. In maart zal de volgende ronde plaatsvinden.

In de auto terug naar Gouda regende het pijpenstelen, maar toen ik naar huis ging fietsen, was het helder.

(door Erik Hennink)

In de finale van de RSB-bekercompetitie speelde Messemaker afgelopen donderdag tegen het sterke Fianchetto op hun locatie in Schiedam.

De wedstrijd ontwikkelde zich vanaf het begin tot een gelijkopgaande strijd. Bij Peter Ypma op bord 1 ontstond het eerste vuurwerk van de avond. Hij offerde een pion, maar kreeg daar een sterk centrum en gevaarlijke aanval op de damevleugel voor terug. Zijn tegenstander ging in de denktank en ruilde een stuk tegen 3 pionnen. De stelling bleef gecompliceerd, maar door tijdverschil leek Peter in het voordeel.

Ondertussen was Erik op bord 4 met zwart met een klein voordeel uit de opening gekomen. Hij probeerde dit voordeeltje uit te bouwen, maar zijn tegenstander verdedigde goed. Met het oog op de andere borden, waar Messemaker in het voordeel leek, nam Erik geen risico en met een zettenherhaling kwam de eerste remise van de avond op het scorebord.

De tijdnood in combinatie met de complexiteit van de stelling werd Peter Ypma’s tegenstander fataal. Peter strafte een fout van zijn tegenstander af en zette Messemaker daarmee op 1,5-0,5 voorsprong.

Peter Scheeren was op bord 2 met zwart goed uit de opening gekomen. Tijdens het middenspel werd het een spannende strijd waarbij zijn tegenstander veel tijd verbruikte. In het middenspel gaf Peter pardoes een pion weg en ging voor een praktische kans door een toren te geven voor een paard, maar zijn eigen sterke paard gaf voldoende compensatie. In de tijdnood maakte hij nog enkele pionnen buit en kon misschien zelfs voor de winst gaan.

Jan had met wit op bord 3 een sterke aanval ontwikkeld in een partij met tegengestelde rokades en leek het overwicht te hebben, al had zijn tegenstander ook zijn troeven. Jan vond echter niet de manier om het overwicht om te zetten in een beslissend voordeel en zijn tegenstander bleef in de partij. Waar Jan misschien voor eeuwig schaak had kunnen gaan maakte hij wat onhandige keuzes en zijn tegenstander kreeg langzaam een steeds sterkere aanval.

Ondertussen was Peter’s partij in remise geëindigd na een handige afwikkeling van zijn tegenstander waarbij Peter alleen een paard overhield met verder nog twee koningen op het bord.

In de tijdnoodfase kon Jan niet meer onder de druk van zijn tegenstander uitkomen, verloor materiaal en gaf later op. Daarmee was de stand in de reguliere wedstrijd op 2-2 uitgekomen en moest een barrage middels snelschaken de beslissing brengen wie zich zou kronen tot RSB-bekerkampioen.

Peter Scheeren’s tegenstander offerde een stuk, maar kwam niet verder dan eeuwig schaak, waardoor Peter net als in de hoofdpartij remise speelde. Jan stond net als eerder op de avond goed, maar zag helaas mat in één over het hoofd. Peter Ypma ging tijdens zijn snelschaakpartij remise uit de weg en zocht de complicatie op. Peter kwam gewonnen te staan en trok de stand gelijk nadat zijn tegenstander door de vlag ging. Erik kwam iets minder uit de opening, maar knokte zicht terug in de partij. Nadat alle lichte stukken geruild werden brak hij door op de damevleugel en kwam een toren voor. In het restant ging zijn tegenstander door zijn vlag en daarmee was de 2,5-1,5 winst in het snelschaken een feit.

Daarmee won Messemaker voor het 2^e jaar op rij de RSB-beker!

====================================

Naschrift van de webmaster: zie ook het live verslag van André van der Graaf (die namens de RSB arbiter was) op de RSB-website.

In de halve finale van de RSB-bekercompetitie namen we het afgelopen maandag thuis op tegen Barendrecht/IJsselmonde.

De wedstrijd ontwikkelde zich als een gelijkopgaande strijd, totdat op bord 4 bij Jan het eerste vuurwerk stond. Jan voerde langzaam de druk op de zwarte stelling op en met een goede combinatie wist hij een stuk buit te maken en daarmee de partij.

Peter Ypma had op bord 2 een spannende strijd in de opening waar zwart een geïsoleerde maar wel gevaarlijke d-pion kreeg. Peter wist dit goed te pareren door tijdelijk een pion te offeren, maar dit kort daarna met rente terug te verdienen toen hij een pion vóór kwam. In het eindspel met zware stukken bleef hij de controle houden en langzaam zijn voordeel vergroten. Toen zijn tegenstander in tijdnood te ver ging kon Peter zelfs een matnet opzetten en daarmee de voorsprong verdubbelen.

Op bord 3 had Erik een ongebruikelijke opening waar zijn tegenstander vroeg in de partij een pion offerde om actief stukkenspel te krijgen. Erik bleef niet aan de extra pion vasthouden, maar zorgde ervoor dat het terugslaan van de pion hem een ontwikkelingsvoorsprong opleverde. Zijn tegenstander bleef zoeken naar complicaties, maar Erik kon deze adequaat pareren en kwam langzaamaan steeds beter te staan. In de spannende tijdnoodfase met dubbele torens had Erik een pluspion en een sterke loper tegen een paard en maakte hij met een kleine combinatie nog een extra pion buit. Zijn tegenstander probeerde het nog even, maar verlies was onafwendbaar en daarmee was de teamwinst binnen.

Op bord 1 kwam Peter Scheeren met zwart met een op het oog klein voordeel uit de opening. Ondanks dat bijna alle stukken werden geruild behield hij zijn voordeel. In het resterende dame-eindspel trok hij de winst naar zich toe en bepaalde daarmee de eindstand op 4-0.

Messemaker staat nu voor het 2e jaar op rij in de bekerfinale en gaat voor de titelprolongatie.