Rentree is toeval
Gouwenaar Scheeren wil wel schaken met talenten
HENK J. DE KLEIJNEN
GOUDA
Hij leverde zijn beste prestaties nadat hij had besloten om te stoppen. Als aanstormende subtopper werd hij midden jaren tachtig tweede op het NK achter John van der Wiel. Als kopman van Eindhoven vierde hij het nationaal clubkampioenschap en drong hij door tot de derde ronde van het Europacuptoernooi. Triomfen in het Hoogovenstoernooi, deelname aan de Landenolympiade. Daarna werd het stil rond Peter Scheeren, getalenteerd schaker en officieel internationaal meester.
Twintig jaar later is hij terug in de denksport. Niet als speler, maar als Jeugdleider bij het Goudse Messemaker 1847. Als spil in een energiek team is hij medeverantwoordelijk voor veel successen. Zijn nieuwe vereniging behoort tot de actiefste in Nederland, ook als organisator van regionale kampioenschappen. Nieuwste parel aan de kroon en onderdeel van de viering van het 160-jarig bestaan van de club: de nationale pupillendag op 23 juni.
Met het afronden van zijn studie begon destijds de afbouw als schaker. Tot verbazing van velen, maar Scheeren is daarin heel duidelijk. "Ik had toen aardig wat tijd over, ook om af en toe een toernooitje in het buitenland mee te pakken. En natuurlijk heb ik leuke ervaringen opgedaan, zoals tijdens de Olympiade in Thessaloniki. In de strijd om de Europacup snoepte ik de Russische grootmeester Yusupow een halfje af, evenmin verkeerd. Maar ik realiseerde me ook dat ik profspeler zou moeten worden om me op dat niveau te kunnen handhaven. Een vrij beroep heeft aantrekkelijke kanten, dat klopt. Maar een profschaker leeft in een heel klein wereldje, waarin je steeds dezelfde mensen tegenkomt die voortdurend over hetzelfde praten. Het is waar je voor kiest, maar het trok mij niet."
Peter Scheeren, onderwijsbevoegdheid op zak, koos voor een maatschappelijke carrière. Na een start in het onderwijs vervolgde hij zijn loopbaan bij KPN en Haagse Hogeschool, trouwde, verhuisde naar Gouda en werd vader van drie zoons. Puur toeval bracht hem terug bij de sport die hij bewust vaarwel had gezegd. Een van zijn zoons liet zich in 2003 door een vriendje meetronen naar het jeugdschaken bij Messemaker, kreeg de smaak te pakken en ging met zijn broertje les volgen. Scheeren senior, sterk betrokken bij de ontwikkeling van zijn kinderen, ging een kijkje nemen. Hij constateerde een tekort aan gestructureerde begeleiding en reageerde positief op het verzoek om bij te springen.
De zoons vertrokken, maar vader bleef en werd benoemd tot Jeugdleider. "Het is meer de aantrekkingskracht van het lesgeven dan de liefde voor het spelen die me hier bindt," stelt Scheeren. Regelmatige smeekbeden om actief te gaan spelen negeerde hij. "Ik heb altijd gezegd dat ik het misschien weer eens oppak. Dat meen ik nog steeds, maar voorlopig vragen mijn kinderen nog te veel tijd."
Overigens gaan selectiviteit en ambitie nog hand in hand. Hoewel hij geen elorating meer heeft (ooit 2455), wil hij bij een eventuele terugkeer wel op een behoorlijk niveau uitkomen: "En ik zou graag een talentvol jeugdteam op sleeptouw nemen."
Voorlopig heeft het verzorgen van trainingen prioriteit.
Ook kijkt Scheeren uit naar de pupillendag van 23 juni, waarop 120 talentjes (7-9 jaar) in schoolgebouw De Goudse Waarden actief zullen zijn. Dat belooft een geweldige happening te worden, met o.a. ook een openingsballet, Goudse ambachten en…. schaakvoetbal.
Paspoort
Naam: Peter Marie Joseph Scheeren.
Geboren: 30 juli 1955 in Heerlen.
Opleiding: studeerde elektrotechniek (TU Eindhoven, titulatuur: dr.ir.)
Carrière: na één jaar in het onderwijs gedurende ruim 15 jaar werkzaam bij KPN, vanaf 2005 ict-manager bij Haagse Hogeschool
Burgerlijke staat: gehuwd, drie zoons (14, 11 en 9 jaar)
Sport: schaken (nu jeugdleider)
Beste prestaties: tweede plaats NK individueel, landskampioen met tiental van Eindhoven, deelname aan landenolympiade
|