Zaterdag 10 december werden de laatste twee ronden gespeeld van de KNSB Jeugdclubcompetitie. Het topteam van Messemaker, bestaande uit Peter Ypma, Henk-Jan Evengroen, Wouter Schönwetter en Bernard Evengoen, had in de voorgaande zes ronden al 7 matchpunten bij elkaar geraapt en was daarmee al zo goed als zeker van handhaving in de Meesterklasse. Het team kon die dag dus vrijuit spelen voor een goede klassering.
In de ochtendronde was Zukertort de tegenstander. Nadat de beginfase gelijk opging kwam er na ca. 2 uur spelen tekening in de strijd. Bernard op bord 4 had een kwaliteit moeten inboeten, maar daar stond tegenover dat Wouter op bord 3 juist een kwaliteit ging veroveren. Peter op bord 1 moest zich in een Franse opening weren tegen een aanval op zijn (niet-gerokeerde) koning, Henk-Jan leek echter beter te staan gezien de geïsoleerde dubbele f-pion van zijn tegenstander.
Bernard verloor inderdaad kansloos. Peter wist gelukkig alle gevaren te bezweren en kon afwikkelen naar een remise-toreneindspel. Achteraf bleek zijn tegenstander toch wel goede kansen gemist te hebben. Henk-Jan won fraai en overtuigend in zijn eigen, solide stijl. Omdat Wouter, die zoals wel vaker als enige overgebleven was, nog steeds de kwaliteit voor stond, leken we de wedstrijd te gaan winnen. Helaas, met weinig tijd op de klok en met een vervelend ronddartelend paard van de tegenstander zag Wouter het niet meer en verloor de ene na de andere pion en uiteindelijk ook de partij. Een ongelukkige 2,5-1,5 nederlaag was het gevolg.
Na een gezonde middagwandeling waren we echter al snel over de teleurstelling heen en na terugkomst bleek dat we geloot hadden tegen hekkesluiter Spijkenisse. Dat was reden voor onze jongens om er nog eens goed voor te gaan zitten. Dat hielp: het uitgebluste en al gedegradeerde Spijkenisse werd volledig onder de voet gelopen en was uiteindelijk dankbaar dat Peter op bord 1 in gelijke stelling remise aanbood. Met een 3,5-0,5 overwinning voegde Messemaker genoeg bordpunten aan haar totaal toe om uiteindelijk op een fraaie vijfde plaats te eindigen, voorwaar een prachtig resultaat!.
Gezien hun leeftijd mogen volgend jaar zelfde Messemaker-spelers opnieuw aan deze competitie deelnemen. Wellicht dat dan de ambitie nog iets hoger gelegd kan worden dan deze vijfde plaats.
Messemakers AB-jeugdteam goed op dreef in KNSB-jeugdclubcompetitie
Zaterdag 15 oktober was de tweede speeldag van de KNSB-jeugdclubcompetitie in de Meesterklasse voor AB-teams (jeugd van 16-20 jaar). De locatie was weer Amersfoort en op het programma stonden de ronden 3 en 4.
Op de eerste speedlag in september had ons AB-team het goed gedaan met slechts een minimale nederlaag (2,5-1,5) tegen het sterke Schaakmaat A1 en een 4-0 overwinning op Chesscool A2. Deze keer moesten we het zonder Henk-Jan Evengroen doen, waarvoor Jelle Hondelink als invaller in de plaats kwam. Voor hem was dit zijn debuut in de Meesterklasse.
In de ochtendronde moest Messemaker tegen Santpoort A1. Op papier een sterkere tegenstander, maar dat geldt overigens voor vrijwel alle teams in de Meesterklasse: Messemaker heeft op papier de een na laagste rating, hoewel bekend is dat dit - zeker bij jeugdspelers - niet altijd zoveel zegt. Dat bleek ook weer in deze wedstrijd: Messemaker kwam al in snel tempo met 2-0 voor te staan door vlotte overwinningen van Bernard en Wouter.
Bij Bernard kwam dat doordat zijn tegenstander een aanvankelijk kansrijke stelling had zien verzanden en toen probeerde met een loperoffer ijzer met handen te breken. Zijn aanval (voor zover daar sprake van was) werd keurig opgevangen door Bernard en toen zijn tegenstander ook nog meewerkte door alle stukken te ruilen kon Bernard het eindspel met paard tegen twee pionnen voorsprong soepel tot winst voeren.
Bij Wouter ging het zo mogelijk nog overtuigender. Zijn tegenstander moest opboksen tegen een wit loperpaar en al zijn pogingen om tegenspel te krijgen kosten alleen maar materiaal: eerst een kwaliteit, later nog een toren en uiteindelijk ook nog de dame.
Intussen had invalller Jelle zich op het vierde bord aardig staande weten te houden. Zijn tegenstander kreeg wat aanvalskansen op de koningsvleugel maar vooralsnog slaagde Jelle er goed in om dit op te vangen. In tijdnood zag hij echter een venijnige wending over het hoofd en moest snel daarna opgeven.
Geen nood, want Peter op bord 1 had een eindspel op het bord waarin hij zeker niet minder stond. Zijn tegenstander probeerde met het oog op de wedstrijdstand er nog wel er iets van te maken maar zonder succes: de partij werd remise. Daarmee was de overwinning van Messemaker binnen.
Na een korte pauze moesten alle teams al weer aantreden voor de volgende ronde. Het is best zwaar om twee serieuze partijen op één dag te moeten spelen, en dat bleek ook wel her en der op de borden: veel partijen werden al snel beslist door grove fouten van een van de spelers (op een tweetal borden werd zelfs mat in één overzien).
Helaas ontkwam ook Messemaker niet aan deze "after lunch dip". Jelle raakte in de opening bij een aantal verwikkelingen al snel een paard kwijt en gaf even later ook nog zijn andere paard weg. Dat was dus 0-1.
Bernard wikkelde vanuit een rustige Caro-Kann opening af naar een viertoreneindspel, deed hierin (veel te) snel zijn zetten in een poging om zwart langs de h-lijn mat te zetten, maar toen de zwarte koning op e7 een veilig heenkomen had gevonden stonden zijn torens buitenspel en sloeg zwart op de damevleugel toe. Bernard bleek geen energie meer te hebben om in het toreneindspel nog enige tegenstand van betekenis te geven. Dat was dus 0-2. Omdat de Messemaker-spelers op de andere twee borden niet bepaald rooskleurig uit de opening waren gekomen, zag het er somber uit.
Het tij keerde toen bleek dat ook onze tegenstanders last hadden van vermoeidheid. Wouters tegenstander had na een goed gespeelde opening opeens veel haast om een kwaliteit te winnen, maar overzag helemaal dat de zwarte dame via h4 kon binnendringen en liet zich pardoes mat zetten. Dat was een geweldige opsteker voor het team en dat inspireerde Peter om er op het overgebleven eerste bord eens goed voor te gaan zitten. Na een slap gespeelde opening (1.e4 c5 2.b3) had Peter openingsproblemen gekregen maar door een paar sterke zetten had hij deze inmiddels overwonnen. Hij won vervolgens een kwaliteit, maar zwart had als compensatie een irritante vrijpion op e3, waardoor de winst niet gemakkelijk was. Uiteindelijk gaf Peter de kwaliteit terug om die pion onschadelijk te maken, en nadat de tijdnoodfase voorbij was resulteerde een interessant lopereindspel (zie foto). Of dit eindspel objectief gezien voor Peter gewonnen stond is niet zeker, feit is dat zijn tegenstander minder goed met de spanning om kon gaan. Hij bleef aanvankelijk afwachten maar verloor op een gegeven moment zijn ongeduld en offerde een pion, die hij niet meer terugzag. Met beide spelers nog ca. 4 minuten op de klok maakte Peter de partij vervolgens bekwaam uit. Dat betekende voor Messemaker een zwaar bevochten 2-2 gelijkspel.
Messemaker staat nu na 4 van de 8 ronden met een plus-score in de bovenste helft van de ranglijst van de Meesterklasse, gezien de sterkte van deze klasse (gemiddeld ratings boven de 2000) een uitstekende prestatie!
