Van 24 september t/m 2 oktober 2009 speelde ik onverwacht mee in het 50^ste EVA Toernooi in Lossburg (bij Freudenstadt) in het Duitse Zwarte Woud. EVA staat voor Europäische Veteranen- en Amazonen (toernooi), wat wel erg groots klinkt voor een tamelijk klein schaaktoernooi. En onverwacht was het, omdat ik slechts zeer kort voor aanvang gevraagd werd mee te spelen door mijn DD-vriend Otto Rost van Tonningen. Ook zijn clubgenoot Wim Vink behoorde (als betrouwbare chauffeur) tot het reisgezelschap.

Ik moest helaas wel afzeggen voor de KNSB-clash Messemaker - DD (!) van 26 september. De DD-ers (en ik) wisten toen nog niet dat Ab Scheel in IM Peter Scheeren een wel zeer behoorlijke invaller zou vinden….

Lossburg bleek een prachtig stadje te zijn, we hadden een leuk en goedkoop pension en tijdens het hele toernooi was het prachtig zonnig weer met temperaturen rond 23 graden Celsius. Een mooie herfst! We speelden in de tot Bürgerhaus omgevormde Jakobskirche.

Het EVA toernooi was klein, 38 deelnemers, en niet erg sterk bezet. Tot onze schrik zagen Otto en ik dat wij respectievelijk tweede en EERSTE geplaatst waren op internationale ELO-rating. Ik ging ervan uit dat zeker 7 punten (uit 9) nodig zouden zijn om het toernooi te winnen. En dat bleek maar al te waar. Edgar Reibel had mij al gewaarschuwd voor het Alpirsbacher Klosterbräu, het bier gebrouwen met het beroemde bronwater uit het Zwarte Woud. Hij had gelijk: Heerlijk bier!

Het toernooi, met toernooileider Kurt Lorenz, verliep voor mij voorspoedig. In de tweede ronde kon mijn tegenstander het toreneindspel winnen, maar hij zag het gelukkig niet. Remise. Met 2,5 uit 3 won ik, met wit, in ronde 4 van Wim Vink. Lastig om op winst te spelen, maar ja, als je het toernooi wil winnen…. En in ronde 6 (met 4 uit 5) stuitte ik, opnieuw met wit, op Otto Rost van Tonningen, die op dat moment koploper was met 4,5 uit 5. Hier volgen de zetten van die partij.

Wit: Ben van Geffen (2171) Zwart: Otto Rost van Tonningen (2049)

1.e4 g6 2.d4 Lg7 3.Pc3 c6 4.h3 d5 5.e5 h5 6.Pf3 Ph6 7.Lf4 Lf5 8.Dd2 Pd7 9.0-0-0 b5 10.Ld3 e6 11.Lxf5 gxf5 12.Kb1 Da5? 13.Pe4 Dxd2 14.Pd6+ Ke7 15.Txd2 a5 16.Te2 Thb8 17.Ph4 Tb6 18.f3 c5 19.c3 b4 20.dxc5 Pxc5 21.Le3 Tc6 22.cxb4 Pd7? 23.b5 Txd6 24.exd6+ Kxd6 25.Tc1 Pg8 26.Tc6+ Ke7 27.Ld4 Lxd4 28.Pxf5+ Kf6 29.Pxd4 Pe7 30.Ta6 Tc8 31.Pxe6 Pe5 32.Pd4+ (1-0) Gameviewer

Dit was de beslissende overwinning, zoals later bleek. Ik ging door. In de rondes 7 en 8 won ik, niet zonder moeite, mijn beide partijen. Met de laatste ronde voor de boeg was ik een vol punt los van twee belagers: Otto Rost van Tonningen en Ludwig Bräu, die beiden 6 uit 8 hadden. In ronde 9 wilde ik, met zwart, nog wel winnen, maar ik hinkte teveel op twee gedachten. Toen ik in het middenspel een tikje minder kwam te staan, bood ik remise aan, wat mijn tegenstander accepteerde. De toernooizege was met 7,5 uit 9 binnen!

Otto en Ludwig Bräu werden tweede en derde, beiden met 7 uit 9. Wim Vink eindigde als zesde met 5,5 uit 9. Een leuk schaaktoernooi was weer ten einde.

Tot een volgende keer.