Vrijdag 17 april vond de één na laatste ronde plaats van de Groene Hart Cup. Ditmaal in Leiderdorp. Zaak voor het eerste Messemaker team om in ieder geval niet uit de eerste divisie te degraderen, zodat we in de laatste ronde de finale zouden kunnen spelen als de prijzen worden uitgedeeld. Nu waren we de vorige 2 ronden telkens 2e geworden, dus enig vertrouwen was wel op zijn plaats, Echter, we misten dit keer wel onze vaste kopman Alejandro Acuña. Natuurlijk was Wouter Schönwetter een prima vervanger, maar het blijft altijd afwachten hoe zo'n vervanging uitpakt. Gelukkig was de rest van het team: Lotte van der Wouden, Liesbeth en Jelle Hondelink wel van de partij.

In de eerste ronde was Bodegraven 1 de tegenstander, altijd lastig. En ja hoor, de vaste teamleden trokken flink van leer en alleen invaller Wouter had het lastig. Lotte had als eerste het punt binnen gevolgd door Liesbeth. In het vertrouwen dat Jelle ondertussen 2 stukken voorstond, stonden we ontspannen te kijken hoe Wouter zijn lastige stelling op zou lossen. We werden dan ook onaangenaam verrast, toen Jelle zich pardoes mat liet zetten. Nu werd het toch nog heel belangrijk dat Wouter minstens een halfje zou scoren. Gelukkig speelde Wouter een geweldige partij en wist niet alleen een halfje te scoren, maar zelfs het volle pond! 3-1 winst en de mogelijke degradatie leek meteen al ver weg.

In de volgende ronde wachtte de KlimOp, de titelverdediger en ook in deze competitie het team dat ons telkens de baas was. Tot onze stomme verbazing had de KlimOp de eerste ronde verloren van gastheer Leiderdorp. Twee van hun spelers, Robin Lecomte en Wang Yang hadden net het NK in Waalwijk achter de rug, waar zij beiden een hoofdrol speelden. Was er misschien sprake van schaakmoeheid bij deze heren, zodat we nu eindelijk de KlimOp eens achter ons konden laten? Jelle was door de onverwachte nederlaag tegen Bodegraven duidelijk van slag en speelde deze partij onder zijn niveau en leverde het punt in. Gelukkig zette Lotte haar goede reeks voort en zette de 1-1 op de borden. Ondertussen kon Wouter op het eerste bord geen vervolg geven aan zijn geweldige eerste partij. Al snel moest hij Robin Lecomte, sinds vorige week Nederlands Kampioen bij de E-jeugd, een dubbelpion in het centrum toestaan en toen hij ook nog een pionvorkje over het hoofd zag, was het pleit beslecht. Gelukkig haalde Liesbeth op bord 2 haar tweede opeenvolgende overwinning op Omar Gomez Shee met een sterke aanvalspartij en werd het 2-2. Ons beste resultaat tegen de KlimOp in deze competitie, met dank aan de beide meiden. Zo moesten de KlimOp in de laatste ronde nog alles op alles zetten om tegen Bodegraven degradatie te voorkomen, terwijl wij met Leiderdorp konden uitmaken wie de sterkste van de avond was.

De gastheren uit Leiderdorp hadden dit keer kennelijk wel een heel sterk team op de been gebracht, want ze hadden na de KlimOp ook Bodegraven verslagen. En dat bleek, want ook wij konden het dit keer niet tegen ze bolwerken. Broer en zus, Jelle en Liesbeth, deden een potje synchroon-"door de vlag heengaan", exact op hetzelfde moment viel op beide borden de vlag! Toen Lotte zich pardoes mat liet zetten, was het pleit beslecht. Op bord 1 ontspon zich een heroïsche partij tussen Wouter en Michael Bekker. Ondanks een gat in de eigen koningsstelling kwam Wouter steeds beter te staan en dwong hij Michael tot het maken van foutjes, echter de klok was duidelijk in het voordeel van Michael en bovendien had Michael telkens counterkansjes. Michael werd alleen wel gedwongen om steeds langer na te denken om het vege lijf te redden en Wouter moest beginnen te racen. Gelukkig hadden we dat in de week ervoor bij de RSB snelschaakkampioenschappen uitgebreid geoefend. Uiteindelijk met nog maar 5 seconden voor Wouter en 7 voor Michael wist Wouter Michael mat te zetten en konden de heren een welgemeend applaus in ontvangst nemen.

Bij het opmaken van de eindstand bleken onze 6 punten weer genoeg voor de tweede plaats. Hadden we eindelijk de KlimOp achter ons gelaten, stonden die vermaledijde Leiderdorpers weer voor ons. We zijn nu dus 3 keer achter elkaar 2e geworden en dus verwacht je in de volgende ronde, de finaleronde, ook een tweede plaats, maar misschien, heel misschien is 3 keer 2 wel 1 en is het de volgende keer een keertje onze beurt om een avond de beste te zijn, zodat we als lachende derde uiteindelijk met de beker aan de haal gaan. Dat gaat natuurlijk wel alleen gebeuren als er niemand meer mat achter de paaltjes wordt gezet, zoals 2 niet nader te noemen spelers deze ronde overkwam. Denk je met een stel goede schakers op pad te zijn die de Groene Hart willen winnen, gebeurt ze zoiets.... Overigens, de KlimOp degradeerde uiteindelijk nét niet. In de eindstand was het 4,5 voor de Klim Op en 3,5 voor Bodegraven. Enerzijds was dat jammer, want als zo'n sterke concurrent wordt uitgeschakeld voor de finale is dat goed voor de eigen kansen. Anderzijds, een overwinning in de Groene Hart is pas compleet als ook de KlimOp verslagen wordt! We zullen zien. Volgende afspraak 8 mei bij de 3 Torens. Het word nu pas echt spannend!