Vlaggenschip Messemaker verliest opnieuw in 8e ronde KNSB-competitie

(door Peter Ypma)

Voor deze ronde stond het eerste op een min of meer comfortabele 7de plaats. Vandaag gebeurde echter het slechtst mogelijke scenario. Wij verloren en de nummers 8 en 9 wonnen. Dit betekent dat we ineens negende staan en handhaving niet meer in eigen hand hebben. De volgende wedstrijd moet gewonnen worden en dan moeten we hopen dat Philidor - ASV niet in 5-5 eindigt. We gaan ervoor!
Dit scenario was echter totaal niet nodig geweest. Hoewel de twee Peters niet hun beste dag hadden, was de rest van het team lang lekker bezig. De Evengroenen wonnen beide hun partij. Ed kwam ook overwegend uit de opening. Ook Ben stond op een zeker moment lekker en Rob had tot zet 40 geen enkele reden tot klagen. Wim won in een regelmatige partij, terwijl Erik een erg prettig eindspel kreeg. Tot slot wist Arjan zich naar een volledig gelijk eindspel te manoeuvreren.
Al met al kunnen we hier dus een punt of 6 à 6,5 tellen. Het mocht echter niet zo zijn. Ed had 26 minuten nagedacht over de juiste voortzetting en deed een andere. Ben zag iets over het hoofd. Daarna was het vast nog remise, maar niet zoals het ging. Rob deed rond zet 40 helaas twee mindere zetten (waarom komen fouten nooit alleen?) en had daarna ineens wel veel reden tot klagen. Ook Erik miste iets, waardoor niet hij maar zijn tegenstander kon gaan proberen. Dit hield hij nog wel keurig remise. En bij Arjan bleek dat er een verschil zit tussen volledig gelijk en remise. Zijn tegenstander wist op zijn Carlsens nog te winnen.
We moeten het dus doen met een 4-6 nederlaag. Jammer maar helaas!

Peter Ypma:

Normaal gesproken moet ik het van mijn rekenkracht hebben en het zien van mogelijkheden die er in eerste instantie niet lijken te zijn. Vandaag misrekende ik mij echter twee keer. De eerste keer kwam ik daar nog mee weg, omdat mijn tegenstander een pion in liet staan in de veronderstelling dat hij meer dan genoeg compensatie zou krijgen. Dat viel echter (voor mij) mee, maar toen ik mij een paar zetten later nogmaals misrekende, werd mijn stelling beroerd - en ditmaal speelde mijn tegenstander het vlekkeloos uit.

Peter Scheeren:

Vooraf was mij gevraagd of ik tegen Pieter Hopman wilde spelen, deze had namelijk nog een kans op een IM-norm. Omdat Pieter Hopman mij even weinig bekend was als alle andere spelers van Purmerend ging ik hiermee akkoord. Onze teamleider had mij hierbij in zijn wijsheid opnieuw zwart toebedeeld. De witspeler speelde de opening (een Schotse partij) voorzichtig, maar kreeg door enkele onnauwkeurige zetten van mij toch een klein voordeeltje. Dat wilde ik op een gegeven moment rigoreus opheffen door een pionoffer, maar het beoogde tegenspel bleek helemaal niets te zijn en zo bleef ik een pion achter bij ook nog een mindere steling. In de fase vlak voor de tijdcontrole leek het er nog even op dat de witspeler zich vergaloppeerde, maar hij bofte en kon met een - achteraf gezioen simpele - manoeuvre alsnog het punt binnenhalen. Zodoende bezorgde Pieter mij mijn eerste nederlaag van dit seizoen in de KNSB-competitie en heeft hij aan remise in de laatste ronde genoeg voor zijn gewenste IM-norm. Ik heb hem bij voorbaat alvast hiermee gefeliciteerd.

Arjan van der Leij:

Op bord 1 geplaatst zat de beoogde verrassing er zeker in. Ik speelde frank en vrij en de in de opening geofferde pion en later tijdelijk tweede pion won ik uiteindelijk via druk over de b-lijn terug. In deze fase was ik niet alert genoeg want ik miste tot 2x toe kans op groot voordeel. Ik zag vervolgens een mogelijkheid om af te wikkelen naar een eindspel dat eenvoudig remise zou moeten zijn, waar ik gezien de stand in de wedstrijd op dat moment voor koos. Dit eindspel was echter aan mij niet besteed. Onnodig liet ik de remise nog uit mijn handen glippen.

Erik Hennink:

Met zwart kwam ik op bord 4 met een gelijke stand prima uit de opening. Mijn tegenstander offerde in het middenspel een kwaliteit en dat was zo sterk dat ik gedwongen was een kwaliteit terug te geven. Er werden veel stukken geruild en het resterende eindspel met dame en paard tegen dame en loper was interessant alhoewel de stelling in evenwicht bleef. Mijn tegenstander deed nog een winstpoging en won een pion waarbij de loper tegen het paard werd geruild. Door die pionwinst kon ik echter eeuwig schaak forceren of mijn tegenstander had de keuze om zijn pluspion op te geven. Na een lange partij werd dus zodoende uiteindelijke de vrede getekend.

Rob Hoogland:

In een partij waar beide kanten al snel de theorie lieten varen, kwam een interessant middenspel op het bord. Beide kanten hadden de opdracht om de stukken zo gezond mogelijk te blijven plaatsen. Wit had vanuit de opening een licht voordeel, maar buiten de remise marges kwam het niet. Helaas zag ik een combinatie over het hoofd waardoor mijn tegenstander een pion wist te winnen, maar daar wel het loperpaar voor op moest geven. Tijdens de gezamenlijke tijdnoodfase (ruim 15 zetten zaten we allebei onder de 5 minuten) bleek ik de goede zetten te vinden en kon ik met een aardige combinatie de pion terugwinnen en de stelling volledig gelijk trekken. Zet 40 bleek echter één horde te ver: van alle zetten die mogelijk waren - de computer bevestigt dat 10 bijna random gekozen zetten allemaal tot een gelijk spel leiden - wist ik net die ene zet te kiezen die een directe paardenvork toeliet, waarmee ik een loper weggaf en daarmee ook de partij.

Ed Roering:

In de opening was ik met zwart aanvankelijk op bekend terrein, maar mijn tegenstander laste een zet in die niet gebruikelijk is. De vraag werd toen: is ..,e5 nog steeds de juiste voortzetting of juist niet door de extra zet. in de gezamenlijke analyse achteraf met een aantal teamgenoten leek ..,e5 steeds tot voordeel te leiden. De computer weet er wel meer van te maken en bij het juiste spel van wit komt er een wat onoverzichtelijke stelling op het bord, met toch wel iets beter spel voor zwart. Achter het bord kwam ik er niet uit en na ruim 20 minuten speelde ik ..,e6. Jammer, want ..,e5 had veel praktische kansen geboden, mijn tegenstander was immers ook al out of book.
Zoals het ging moest hij ook nog wat probleempjes overwinnen. Hij deed dat goed door op een vol bord zijn koning naar d2 te spelen. Na Thc1 kon de koning weer naar f1, waarna een ongeveer gelijke stelling resteerde. Inmiddels had mijn tegenstander mij ingehaald op de klok en leek ik toch een tikje actiever te staan. Hij speelde in die fase echter sterk, waarna ik toch nog moest vrezen in een toreneindspel. Dat bleek echter mee te vallen en rond de tijdcontrole kwamen we remise overeen.
Uiteindelijk kon ik met de uitslag dus niet ontevreden zijn, wel baalde ik dat ik niet ..,e5 had gespeeld. Ik ben erg benieuwd hoe de partij dan was verlopen. Maar we zullen het nooit weten. De opening was trouwens een mooi voorbeeld van wat Wim de vorige keer schreef. Te veel kennis kan ook nadelen hebben. Als je de zet .., e5 niet eerder hebt gezien bedenk je die niet achter het bord. Uit de reactie van Peter Y. in de analyse maakte ik op dat hij wellicht ook niet op het idee was gekomen. En dan speel je zonder veel nadenken ..,e6. Had ik dat in ieder geval maar gedaan, dat had me ruim 20 minuten gescheeld, waardoor mijn tegenstander sneller had moeten spelen. Maar dat is ook schaken op ons niveau. Er zijn altijd momenten dat je denkt: had ik dat variante of dat zetje maar net iets verder bekeken.. en dan denk je, maar nu weet ik het en de volgende keer doe ik het wel goed. Maar dan spelen ze net weer een ander zetje of variantje en weet je het weer niet meer :-) Hopelijk trapt mijn tegenstander de laatste wedstrijd in een openingsval :-)

Wim Heemskerk:

Sinds de opkomst van schaakprogramma's op de computer zijn er al veel schaakwetten gesneuveld. Inzichten die eeuwenlang voor 'absolute waarheid' aangezien werden, blijken opeens niet meer zo betrouwbaar. Maar niet alle wetten zijn ten onder gegaan en toen mijn tegenstander meende te mogen zondigen tegen de regel 'Begin geen tactische verwikkelingen als je een achterstand in ontwikkeling hebt' kwam hij van een koude kermis thuis. Nadat de rookwolken opgetrokken waren had ik, afgezien van twee pluspionnen, een sterk loperpaar en een machtig paard op e4. Zwart moest het doen met een lam paard op b6 en beide lopers en torens nog op de achtste rij. Toen de normaal ogende ontwikkelingszet Lc8-f5 vervolgens nog meer materiaal kostte, bleek er toch nog iets van schaaklogica te bestaan en gaf mijn tegenstander op.

Henk-Jan Evengroen:

Na een tot nu toe zeer slecht seizoen mocht ik de 8e ronde op bord 9 toch weer eens proberen om een punt te pakken. Met wit kwam ik al goed uit de opening en kon ik door middel van Le2-g4 de standaard opmars van zwart in het Koningsindisch (f7-f5) verhinderen. Mijn tegenstander besloot toch tot f5 wat ervoor zorgde dat ik de loper op g7 kon ruilen. Zwart zijn aanvallende intenties waren hierdoor niet gevaarlijk meer en nadat ik een kwaliteit won, kon ik al snel het punt binnenhalen.

Jan Evengroen:

In de opening koos de witspeler voor een rustige opbouw Pf3, d4 en Lf4. Na de openingsfase won ik een pion, maar wit had hiervoor wel enige compensatie. Deze compensatie bestond eruit dat ik te maken had met een vervelende penning. De inschatting dat deze penning opgelost kon worden bleek juist. Ik kon de aanval overnemen door twee mooie paard zetten. Hierdoor werd de partij beslist.

Ben van Geffen:

Van mijn aardige tegenstander, die jarig was (60 geworden), had ik geen partijen in de database gevonden. Op zijn 1... e5 besloot ik een variant van het Tweepaardenspel, die ik vrij goed ken, te spelen. Het pakte goed uit en ik mocht me verheugen in een pluspion, die echter volgens de computer minder "waarde" had dan ik dacht. Die opening moet ik dus nog eens nakijken.... Lang ging alles goed, tot ik besloot mijn damevleugel wat te verbeteren met b3 en a4. Tussen die twee zetten in deed zwart even ... Dc8!? en ik keek niet of hij misschien iets dreigde. Fout! Ik verloor mijn pion plus en ik kwam in een iets minder eindspel terecht met enkel zware stukken. Misschien was "nietsdoen" dé manier geweest (nietwaar, Peter Y.?), maar dat deed ik niet. Er ontstond een waarschijnlijk verloren toreneindspel. Zwart vond het ook moeilijk en de zetten werden een paar keer herhaald. Op een gegeven moment riep ik "REMISE!!", omdat ik dacht aan drie keer dezelfde stelling met dezelfde speler aan zet. Uit mijn notatie blijkt, dat ik gelijk had! Alleen had ik natuurlijk moeten claimen, sukkel die ik ben. In tijdnood stopte ik toen met noteren.... (Het kostte me teveel tijd met een wat haperende pen). Een vervelend tussenbeide komen van de wedstrijdleider verergerde de situatie alleen maar voor me. Hij zei, volkomen terecht, dat ik moest noteren en ik begon met hem te bekvechten en maakte een paar opmerkingen die ik beter had kunnen laten. Tenslotte noteerde ik maar weer, maar de partij was niet meer te redden.

Voor alle detailuitslagen van Klasse 1A zie de website van de KNSB.